Friday, February 25, 2005
Emancipatieprijs voor Ayaan Hirsi Ali
Den Haag | Door de moord op Theo van Gogh heeft Ayaan Hirsi Ali drie maanden later dan gebruikelijk, op donderdagmiddag 24 februari, in een zwaar bewaakte Tweede-Kamer, toch nog de jaarlijkse emancipatieprijs van het feministische maandblad Opzij uitgereikt gekregen.
Opzij hoofdredactrice Cisca Dresselhuys zei in haar laudatio dat de Harriët Freezerring alleen in "levende lijve" gegeven kan worden en dat daarom de uitreiking is uitgesteld. Vanwege de bedreigingen aan de winnares, vond de uitreiking plaats in de veilige beschutting van het Tweede-Kamer gebouw.
De emancipatieprijs wordt jaarlijks toegekend op voordracht van Opzij-lezeressen. Dit jaar kozen zij voor VVD politica Ayaan Hirsi Ali, voorvechtser van de emancipatie van de moslim-vrouw.
Volgens Dresselhuys is Hirsi Ali "niet meer weg te denken uit de discussie." Zij is de "vleesgeworden emancipatiestrijd van de moslimvrouw."
Al lang wijst Hirsi Ali moslimvrouwen erop dat zij hun rechten moeten opeisen, aldus Dresselhuys. Zij draagt uit dat de dominante westerse cultuur veel voor moslimvrouwen kan betekenen. Hierdoor gesteund kan de moslimvrouw op eigen wijze vormgeven aan haar leven. Hirsi Ali ziet zichzelf als het levende bewijs hiervan. De allochtone- en moslimvrouwen hebben, net zoals alle vrouwen in Nederland, zelfstandige rechten, maar door afsluiting zijn zij niet in staat daar gebruik van te maken.
Geen doorsnee politica
De Opzij hoofdredactrice verdedigde Hirsi Ali heftig tegen haar critici. Volgens haar is Hirsi Ali niet een doorsnee politica die rustig de gebaande paden afloopt. In haar bevlogen- en gedrevenheid toont Hirsi Ali zich een "onverwoestbaar kind" zoals beschreven door Lilian Rubin.
Collega politici zijn volgens Dresselhuys wel eens jaloers en verbitterd onder de "mokkerslagen" van Hirsi Ali. Zij riep hen op blij te zijn met zo'n voorloopster. De emancipatiebeweging heeft die altijd gehad. Zonder Aletta Jacobs hadden vrouwen nog steeds niet kunnen kiezen en zonder Dolle Mina uit de 70 er jaren zou abortus nog verboden zijn.
Ook van de kritiek dat haar acties doel missen en dat zij geen weerklank bij jonge moslim-vrouwen zou hebben, begrijpt Dresselhuys niets. Dankzij Hirsi Ali is er videobewaking in blijf-van-mijn-lijf huizen, haar weggemoffelde motie over eerwraak wordt nu alsnog versneld uitgevoerd, verder schreef zij de VVD integratie- nota en zorgde ervoor dat genitale verminking nu in Nederland verboden is. Steeds weer zet zij dat "wat het zwaarst is, moet het zwaarst wegen" op de politieke agenda. En voor Hirsi Ali is dat wat het zwaarst is, geweld tegen vrouwen.
Dat Hirsi Ali geen weerklank vindt bij moslim-vrouwen is ook onzin, vindt Dresselhuys. Maandelijks komt zij met een groep jonge moslim- vrouwen bijeen op haar kantoor. "Ik schenk koffie en serveer koekjes, en ik luister en ik ben verbijsterd over wat ik hoor", aldus Dresselhuys. Scheidingen, gedwongen huwelijken, bedreigingen door broers en vaders. "Het zijn jonge vrouwen die studeren en werken en fan zijn van Ayaan", aldus Dresselhuys.
Hirsi Ali fan anoniem
Voordat Ayaan Hirsi Ali de prijs in ontvangst kon nemen trad één van haar bedreigde vriendinnen naar voren. Zij wilde anoniem blijven, maar, met haar dankwoord aan Hirsi Ali, wilde zij duidelijk maken dat er vele jonge vrouwen dankbaar zijn voor haar strijd.
In haar dankwoord riep Hirsi Ali de overheid op om allochtone vrouwen "te beschermen, te betrekken en te behoeden." Te beschermen tegen geweld van echtgenoten en familie, te betrekken bij de samenleving door onderwijs en werk en te behoeden voor zelfmedelijden. "De troost van het slachtofferschap is maar van korte duur," aldus Hirsi Ali.
De emancipatie mag dan voor de westerse vrouw voltooid zijn, voor de immigranten-vrouw van islamitische afkomst is dat zeker niet het geval. Zij zonderen zich af en leven in een gevangenis van achterstand. De discussie over gedwongen maagdelijkheid is symbolisch voor de zeggenschap over de eigen sexualiteit.
De ministers Verdonk en de Geus zijn volgens Hirsi Ali, op de goede weg, maar zij verwijt hen dat zij niet inzien dat moslim-vrouwen die positief reageren op hun beleid, "solliciteren naar geweld."
Alleen als vrouwen tegen geweld beschermd worden kan de derde feministische golf slagen, aldus Hirsi Ali.
Liberaal feestje
De uitreiking was duidelijk een liberaal feestje. enkele linkse politici lieten zich even zien en vertrokken snel, zoals Femke Halsema en Jet bussemaker, die er wat bleekjes bijliep.
Anja Meulenbelt en Mohammed Benzkour bewezen diezelfde avond in Het Parool, met een fel artikel tegen de toekenning van de emancipatieprijs aan Hirsi Ali, de stelling van Cisca Dresselhuys dat sommigen niet tegen haar moker slagen kunnen.
VVD fractie-voorzitter van Aartsen toonde zich na afloop trots op zijn collega kamerlid. De vrouwen emancipatie "is altijd eigen geweest aan liberalen. Zij hebben steeds in het voorfront gestaan." De overstap van Hirsi Ali naar de VVD was niet voor niets, aldus van Aartsen. De PvdA was niet wakker en verwaarloosde de hele problematiek.
Ring ruilen
De eerst winnares (1978) van de Harriët Freezerring, Monique Möller, was in geen jaren naar een uitreiking geweest, "maar hier wilde ik gewoon bij zijn."
Monique Möller won de ring in 1978 omdat zij het incest probleem op de agenda zette. Uit verontwaardiging had zij een actie opgezet om een Iers incest-slachtoffer uit de gevangenis te redden. Zij had haar de dader, haar vader, vermoord. "Dat komt wel voor hoor, maar een echt probleem is het niet..", werd er gezegd, aldus Möller. De ring was een erkenning voor het probleem en alle energie die zij er in stak.
Tijdens de receptie vergeleken de winaressen elkaars ring. Die van Ayaan Hirsi Ali is ontworpen kunstenares Katja Prins. Zij zei gekscherend dat zij wel wilde ruilen. Op die van haar zat een enorme steen, die van Möller was eenvoudig en dagelijks te dragen.
Van de verslaggever Daan Diederiks
+ Weblog Ayaan Hirsi Ali
Friday, February 04, 2005
Vrijheidsideologie van Bush is realistisch
Van onze verslaggever Daan Diederiks
Clingendael | De eerste reis van President Bush in zijn tweede termijn is naar Europa. Het is een teken dat Europa nog steeds belangrijk is voor de Amerikaanse regering, aldus Jim Glassman van TechCentralStation en het conservatieve American Enterprise Institute, tijdens een lezing voor het NGIZ op Clingendael, het toonaangevende Nederlandse wetenschappelijk instituut voor internationale politiek.
Charme offensief
President Bush heeft in zijn tweede termijn nog een ambitieus programma. Het brengen van democratie, waar nu nog tyrannen heersen, is zijn belangrijkste doel. Een sceptisch en tegendraads Europa kan hij daarbij niet gebruiken.
De Amerikaanse diplomatie heeft in Europa daarom een "charm offensive" ingezet. De nieuwe minister van Buitenlandse zaken Condoleeza Rice reist deze week naar Londen, Berlijn en Parijs. Later in februari komt President Bush zelf naar Brussel.
Glassman benadruktte de lange relatie van de Verenigde Staten met Europa. Dat de VS Europa van nazi tyrannie bevrijd heeft en dat er sindsdien de langste periode van vrede en welvaart is geweest.
Over het algemeen wordt de stijl van Bush niet erg gewaardeerd in Europa, maar wel zijn politiek, aldus Glassman. Na de verkiezingen van zondag in Irak lijkt er sprake van een toenadering. Zelfs het Franse dagblad Le Monde is nu positiever. Dit komt, volgens Glassman, omdat Europeanen bovenal realisten zijn.
De Europese leiders weten nu dat Bush niet weggaat, dat zijn positie in het congres zeer solide is en dat succes in Irak ook gunstig is voor Europa.
De retoriek van Bush wordt in West-Europa gezien als een mengeling van naïviteit en cynisme. In Oost-Europa zien de mensen en vooral ook de intellectuelen het heel anders. Zij horen de stem van Ronald Reagan die roept: "Tear down this wall, mr Gorbatsjov."
Volgens Glassman zal blijken dat de ideologie van vrijheid die Bush uitdraagt zeer realistisch zal zijn.
Democratie in Midden-Oosten
De nieuwe buitenlandse politiek waar Bush in gelooft is dat het verspreiden van democratie goed is voor de veiligheid van de Verenigde Staten. Het gevolg is wel dat de VS problemen zullen krijgen met een aantal bondgenoten. Zij moeten hun huis op orde brengen, aldus Glassman.
Het Midden-Oosten is bijna geheel nog ondemocratisch. De boodschap van Bush aan Saudi-Arabië en Egypte is duidelijk. Zij weten nu welke richting ze opmoeten.
Iran
De "good cop, bad cop" benadering van Europa en de VS gezamenlijk tegenover nucleaire bewapening van Iran werkt tot nu toe goed. Het lijkt Glassman niet echt mogelijk dat de VS echt geweld zullen gebruiken tegen Iran als zij een nucleaire bom testen, het zou militaire actie wel rechtvaardigen, aldus Glassman, "but it is not up to me."
Israel/Palestina
In het Israelisch- Palestijns conflict is nu pas vooruitgang omdat Bush Arafat simpelweg niet vertrouwde.
Bolkestein
De zaal vol met keurige (ex)diplomaten en een enkele militair luisterden beleefd naar de Bush-man Glassman. Een enkeling kon een vermoeide verzuchting van ongenoegen niet onderdrukken. Pas nadat voorzitter Bolkestein zijn "zaak tegen de Irakoorlog" maakte klaptte men er enthousiast en met instemming op los.
Volgens Bolkenstein hadden de Verenigde Staten Irak nooit aan moeten vallen, omdat Irak een staat was die in principe seculier, weliswaar Baath (socialistisch en nationalistisch) was, maar niet Islamitisch, er bestond geen verband tussen de Baath partij en Al Qaida, waren er geen massavernietigingswapens en is het vestigen van democratie in een regio als het Midden-Oosten, waar men onbekend is met het vertegenwoordigende concept vrijwel onmogelijk.
In zijn antwoord benadrukte Glassman dat Bush geloofde, net zoals alle experts, dat er massavernietigingswapens waren en dat, als hij ze niet zou hebben en hij de kans zou krijgen, hij de kennis had om de productie snel op gang te brengen, om daarmee zijn buren weer te bedreigen, zoals hij al eerder gedaan had.
Het was misschien onverstandig om de massavernietigingswapens eruit te lichten als "de" reden om oorlog te beginnen, er waren immers andere strategische redenen, en niemand kan verder ontkennen dat Saddam Hoessein één van de schurkachtigste leiders was, meende Grassman, die daarmee het diplomaten publiek niet echt kon overtuigen.
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.