Thursday, May 27, 2004
AP Reporter krijgt nieuwe taak: Ga erop uit!
Voor een politieke nieuws verslaafde was het internet de ideale uitvinding. The Amsterdam Post is zo op het net ontstaan. Het politieke nieuws is de ruggengraad van The Post.
Het internet is een onuitputtelijke bron van nieuws. Een internet krant kan er dagelijks mee gevuld worden. Maar het houdt iets onbevredigends. Je kunt nog zulke slimme en intelligente linken leggen, naar kwalitatief goede artikelen in zeer vele talen, het blijft andermans werk waar je mee pronkt.
Daarom is er nu AP Report. De reportage pagina van The Post. Aangezien het een internet krant voor politieke nieuws verslaafde blijft, heeft de redactie besloten een reporter op pad te sturen naar de bron.
Redacteur en reporter Daan Diederiks is zijn hele denkende leven al geintrigeerd door alle politiek. Hij heeft er alle boeken over gelezen en denkt het allemaal te weten. Bovendien denkt hij dat de wereld beter af is als hij opschrijft wat hij allemaal ziet. Een andere reden van leven kan hij eigenlijk niet verzinnen. Hij heeft er lang over nagedacht en getobt en hij is tot een conclusie gekomen.
Daarom stuurt de hoofdredactie hem erop uit om het politieke proces eens van binnenuit te bekijken.
Tegelijk wil de hoofdredactie tegemoed komen aan de critiek van vele politici dat de pers media verworden zijn tot hype machine's. De AP Reporter gaat daarom geen hype's achterna, nee, de hoofdredactie stuurt hem naar de Commissie vergaderingen van de Tweede Kamer der Statengeneraal, met als focus het nederlandse buitenlandse beleid.
Na de Fortuyn revolutie gingen de politici massaal het land in. zij gingen "beter luisteren" naar de gewone man en zij gingen hun beleid, plannen en maatschappijcritiek beter uitleggen.
De gevestigde media hebben zich al voldoende toegelegd om hiervan verslag te doen. The Amsterdam Post zal met hen niet gaan concurreren.
The Post zal voornamelijk de stoffige Commissie vergaderingen verslaan. De gevestigde pers heeft deze zwoeg bijeenkomsten allang verlaten. Alleen het ANP ziet zichzelf nog steeds als de dagelijkse rapporteur van het politieke werk waar de geur van zweet en taaie kost omheen hangt.
De politiek in z'n dagelijkse stofjas observeren, dat is zijn opdracht. Wat wordt er allemaal besproken? En wat is het mechanisme achter het dagelijkse getob in vergaderzaaltjes met ministers die niet veel zeggen? En vooral ook wat zijn de uitkomsten van die politieke discussies? Welke kant gaat het land en de wereld op?
Is het onontkoombaar om ook de pers media van gepaste afstand in z'n dagelijkse doen en laten te volgen? Immers, zonder de pers zijn politici voor ze iets zeggen al verstofte Handelingen. Zonder politici zijn journalisten door hun aard immers naive paniekzaaiers.
De Hoofdredactie
