maandag, juli 07, 2008
Verloren gewaande beelden uit Metropolis teruggevonden
Lang verloren gewaande beelden uit Metropolis van Fritz Lang zijn in een Argentijns museum terug gevonden.
Lees het verslag in the Guardian:
Long lost scenes from Fritz Lang's Metropolis found in Argentina
Labels: Fritz Lang
donderdag, juli 03, 2008
Cary Grand festival in Filmmuseum
Het Filmmuseum in Amsterdam vertoont in juli weer eens een aantal Cary Grand films. Hier een portret met Michael Caine als verteller.
Labels: Cary Grand, Michael Caine
donderdag, mei 22, 2008
dinsdag, oktober 10, 2006
AP Film channel bij YouTube geopend met fotofilm
The Amsterdam Post opende vandaag een Film kanaal bij YouTube.com met een korte fotofilm over Ilja Leonard Pfeiffer, de dichter.
vrijdag, september 15, 2006
Zwartboek
et Zwartboek heeft Paul Verhoeven opnieuw een meesterlijke film afgeleverd. De film heeft vaart, een goed plot, een mooi decor en prachtige acteurs.
Zwartboek is misschien wel de ultieme Nederlandse Tweede Wereldoorlog film, die met de begin en eind scenes in Israel een mooie en subtiele verbinding maakt met de problemen in de huidige wereld politiek. Indringend en terecht vraagt Verhoeven zich af, via een werkelijk prachtige Carice van Houten; "Houdt het dan nooit op?"De plotwendingen en mooie scenario vondsten maken van Zwartboek een onderhoudende film die zeer knap gefilmd is.
Er is één maar; Zwartboek is een noodzakelijke film die twintig jaar te laat komt. De film doorbreekt geen taboes meer, maar illustreert het historische debat over verraad en overleving, goed en kwaad en de roof op rijke joden. In die zin is en blijft dit een belangrijke film in een lange reeks van nederlandse oorlogsfilm.
Internet: Zwartboek de film
Daan Diederiks
zondag, juni 04, 2006
Syriana - See no Evil
The Political Fiction Film is alive
en neo-con denker schreef ergens dat hij zo blij was met de films van George Clooney, met name met Syriana. Nu ik de film gisteravond in Kriterion zag begrijp ik deze opmerking.
Syriana draait om macht, geld en olie. De regering van de VS steunt de grillige dandy arabische prins Meshal in zijn streven zijn vader als Emir op te volgen. Zijn prinselijke broer Nasir heeft ook die ambitie, maar tegen hem pleit dat hij ambitieuse plannen heeft. Hij wil de olie inkomsten niet verkwanselen, maar juist investeren voor de tijd dat de olie op is en het land ergens anders inkomsten vandaan zal moeten halen. De olie wil hij voor de hoogst mogelijke prijs verkopen, ook eventueel aan de chinezen. Kortom, hij wil zijn land politiek en economisch ontwikkelen. Deze ambitie betaalt hij uiteindelijk met de dood.De winnaars zijn de grote olie bazen en de Amerikaanse burger, die van goedkope olie verzekerd blijft en de Amerikaanse President, die zo de gunst van het volk afkoopt.
Syriana is aanvankelijk een mozaïek van gebeurtenissen en personen waarvan gaande weg steeds meer duidelijk wordt wat het verband is. Regiseur Stephen Gaghan, de script schrijver van oa. Traffic, die Syriana baseerde op het boek See no Evil, weet de verhalen goed af te wisselen waardoor het totale beeld duidelijk wordt. Verbindende thema is de ongecontroleerde macht en de corrumperende machinaties van big oil en de CIA.De sympathie in de film ligt bij de goede Prins Nasir, die voor zijn land ontwikkeling en democratie wil. En juist op dit punt komen de neo- cons weer in beeld.
Neo- Conservatieve politiek
De neo-cons willen democratie in het Midden- Oosten brengen. Naar hun idee dient dit het beste de westerse en Amerikaanse belangen. Voordeel voor de bevolking van het Midden- Oosten is dat zij iets te vertellen krijgen in de politiek en door economische modernisering ook meer welvaart creeren onafhankelijk van olie. Het biedt die landen een perspectief van onafhankelijkheid, vrijheid en welvaart.
Het huidige politieke strijdpunt is of de politiek van Bush, die dit wel met de mond belijdt, in de praktijk ook goed uitpakt. De inval in Irak is te verdedigen vanuit dit idee, alleen de uitvoering faalde, waardoor er eerder sprake is van meer chaos, dan de beoogde geordende arabisch samenleving. De fundamentele kritiek die Francis Fukuyama onlangs formuleerde is hiervan een uiting. Hij is het nog steeds eens met het doel, maar de manier waarop na de inval de bezetting en de politieke overgang is aangepakt hebben dit doel vooralsnog niet direct dichterbij gebracht.
In Syriana zijn drie politieke posities te herkennen. De gecorrumpeerde, de rechtvaardige en de islamitisch fundamentalistische. De gecorrumpeerde positie bestaat in feite al jaren. Het Westen steunt dat regime dat de goedkoopste olie zal leveren. De rechtvaardige positie is de idealistische, waarin het volk democratie en economische ontwikkeling krijgt, op basis van de enorme olie inkomsten. De Islamitisch fundamentalistische is die van de radicale Imams, die het Westen willen verslaan en een traditionel maatschappij willen. Zij zijn het product van de gecorrumpeerde positie.
Syriana staat in de traditie van de Political Fiction Film die Costa-Gavras met Z: A greek tragedy vestigde. Het is een genre dat vooral in tijden van crisis beoefend wordt. Het beoogd een massa publiek te informeren, zonder een radicale visie op te leggen, maar wel met een sterk gevoel van rechtvaardigheid op de achtergrond. De weder opkomst van het genre in Amerika met Syriana, Munich en anderen in de afgelopen jaren is daarom een teken aan de wand.
Daan Diederiks
dinsdag, april 11, 2006
Heddy Honigmann ontvangt Humanistische Hulde
ocumentaire filmmaakster Heddy Honigmann wordt op 11 mei gehuldigd door het Humanistisch Verbond met de Van Praag-Prijs. De Van Praag- prijs is een tweejaarlijkse prijs die wordt toegekend aan iemand die zich heeft ingezet voor een menswaardiger samenleving. In het verleden kregen o.a. Amnesty International, Anton Contstandse, Carmiggelt, Otto von der Gablentz, W.L. Brugsma en Max van der Stoel deze prijs.Humanistisch Verbond | De Van Praag Prijs
woensdag, november 30, 2005
Looking for an Icon
AP IDFA Journaal Woensdag |
n Looking for an Icon gaan Maaik Krijgsman en Hans Pool op zoek naar wat een foto eigenlijk een icoon maakt. Vier World Press Photo winnende foto´s legden zij voor aan de fotoredacteur van The New York Times, de fotoessayist David Levi Strauss en een jurylid van World Press.De meest controversiële foto is die van Eddy Adams uit Vietnam, waarin een generaal een vietcong voor de camera door het hoofd schiet. De NYT editor herkende onmiddelijk de kwaliteit van de foto en wilde hem persé op de voorpagina. In ieder geschiedenis boek staat nu dat dit de wake up call was voor Amerikanen in de perceptie van de oorlog. Er kleeft de "thick gelly" aan van ant- Vietnam protesten van de zestiger jaren, maar op het moment van publiceren was het publiek verontwaardigt en kreeg de NYT boze brieven dat het terecht was dat zo´n vuile vietcong crimineel was neergeschoten, aldus een historicus. Bovendien bleek fotograaf Eddy Adams ongelukkig met de foto. Hij bleef de rest van zijn leven bevriend met de generaal, wiens cariere door de foto knakte.
Het illustreert dat de relatie tussen wat ter plekke gebeurde, de kwaliteit van de foto en dat wat het publiek in een foto ziet volstrekt uit elkaar kan lopen.
De fotograaf van Benneton verwoordt dit het beste. De mens wil afschuw zien, zo ook het gezicht van een man die onnatuurlijk sterft. De horor. Carravagio vermoordde daadwerkelijk iemand om dit met eigen ogen te zien. Zo kon hij het verwerken in zijn schilderijen.
Foto´s die iconen werden hebben veelal dezelfde kwaliteit als die van schilderijen uit de christelijke traditie. Lijdende figuren, vrouwen als madonna´s, het zijn composities die in het brein van fotografen gegrift zijn en die zij onwillekeurig op film steeds opnieuw vastleggen.
Het dramatische van iconen wordt zo steeds weer herhaald en wordt door het publiek als zodanig herkend. Zij kopen daarom de krant. Het zijn de advertenties om de advertenties aan te bieden, aldus Benneton, die daarom liever eerlijke reclame foto´s maakt. Toen hij ooit een modereportage deed voor bruidsjurken, met zijn vriendin als model, fotografeerde een vriend hen als bruidspaar. Voor de grap stuurde hij de foto naar zijn vrienden die geloofden dat zij getrouwt waren. Toen hij enkele jaren later echt met haar trouwde, geloofde niemand hen. Men geloofde het eerste beeld, niet de werkelijkheid.
In de zich explosief ontwikkelende beeldcultuur is dat wat in foto vastligt de waarheid. Een beschrijving die het beeld in een ander daglicht brengt heeft niet die kracht en zal niet geloofd worden.
De film is daarmee niet alleen een beschouwing over vier Iconen in de fotografie, maar vertelt iets over de beeldcultuur die meer en meer aan kracht wint en daarmee naar de eerlijkheid waarmee wij naar de wereld kijken. Nikon mag dan wel menen dat zij de eyes of history zijn, in het echt is het veel ingewikkelder.
Daan Diederiks
dinsdag, november 29, 2005
American Nomenklatoera?
AP IDFA Journaal Dinsdag |
n The American Rulling Class worden twee jongens, net klaar met hun studie aan Yale, door de vaderlijke en oude journalist Lewis Lapman langs de instituties van de macht geleid. Ter afsluiting van hun opleiding ontdekken of zij hun verdere leven IN of OUT het systeem willen doorbrengen. Lewis Lapman toont hen met ironie waar de rulling class is en hoe zij die binnen kunnen treden. Als Yale graduate krijgen zij die kans, omdat je niet 40.000 dollar per jaar betaalt om Aristoteles te leren, aldus Lapman in het debat na afloop, maar de eerste trede op de lange ladder naar de top koopt.Regiseur John Kirky was de conventionele documentaire zo beu dat hij na een lange zoektocht de nieuwe format van de "dramatic-documentary-musical" uitvond.
Het dramatische zit hem in de twee Yale studenten die alle twee een rol spelen,weliswaar dicht bij hun eigen leven, maar toch een rol. Zij zijn de adolescente zoekers naar hun rol in hun wereld. Lewis Lapman speelt zichzelf in een bedachte rol. Hij is de oude wijze man, die als een halfgod het stokje overgeeft aan de jongere generatie en daarbij al zijn kennis over de macht over geeft aan die jongeling die behalve goed voor zichzelf zorgt, ook goed doet voor de wereld.
Het documentaire element zijn de vertegenwoordigers van die Rulling Class, de Nomenklatoera op zijn Sovjets, die door de zoekers worden geinterviewd. Zo kregen zij James Baker III, Joseph Nye, Walter Croncite en Kurt Vonnegut voor de camera. De geencageerde journaliste Barbara Ehrenreich komen ze tegen in een snackbar, waar zij undercover uitzoekt of het mogelijk is om van een junkbaantje te leven. Tot nog toe komt zij iedere maand tekort, ondanks de trailer waar zij in woont. Zij onderzoekt en toont de ruled en komt tot de conclusie dat zij de ware filantropen zijn, omdat zij chronisch te weinig betaald krijgen en daarmee bij voorbaat welvaart aan de rulers geven.
Om deze zware kost voor high school kids verteerbaar te maken duiken telkens zangers op die, in de traditie van Brecht spicy liedjes zingen over hun staat van zijn en daarmee van de film een musical maken. Terecht noemen de makers de film danook geen documentaire. Het roept wel de vraag op waar de grens tussen een fictieve speelfilm en documentaire nu eigenlijk ligt.
De Amerikanen die na afloop over de film spraken in het dagelijkse napraat uurtje in het vernieuwde Americain Grand Café spreken over hun land alsof Free Speech er tegenwoordig ver weg is. Het zijn de documentaires die de afgelopen jaren geproduceerd zijn die de maatschappij critiek dragen. Zij zijn het die nog de grote (geo-)politieke onderwerpen aan slingeren en dat steeds meer met een nieuw wapen doen, humor en ironie.
Daan Diederiks
maandag, november 28, 2005
AP Docs of War dag
IDFA Journaal Maandag |
it jaar vertoont het IDFA een serie documentaires en Newsreels uit de Tweede Wereldoorlog. Historici uit verschillende landen werd gevraagd een selectie te maken uit de beste of meest veel zeggende Newsreels uit hun land. Het IDFA maakte hier met behulp van het Niod (Nederlands Instituut voor Oorlogs Ducumentatie) een keuze uit.Newsreels zijn de journaals en film verslagen van het front zoals die in de oorlogsperiode in bioscopen vertoond werden, vooraf gaand aan het hoofdprogramma.
AP verslaggever Daan Diederiks zag er vandaag vier, die allen gingen over de oorlogs ontwikkelingen rond de Pacific.
Propaganda van twee kanten
In het Filmmuseum werden vier films getoond, waarvan er twee mooi op elkaar aansloten. De eerste was een Japanse Newsreel van Daitoa News, een verslag van de aanval op Pearl Harbour. Japanse schepen stomen op en een massa vliegtuigen stijgen op om de Amerikanen een lesje te leren. Er volgen spectaculaire beelden vanuit een vliegtuig die het bombardement op de schepen en het eiland in beeld brengen.
De tegenpool is een film van John Ford, toenmalig Kapitein op Midway en de latere grote regiseur. Hij is op Midway, het eiland waar Pearl Harbour op ligt en is getuige van de aanval. Ford was vlak voor de aanval met zijn crew aangekomen. Hij filmde in kleur met een 16mm camera midden in de geweldadige actie. De bommen sloegen vlakbij links en rechts in.
Hij verwerkte deze voor Amerikanen schokkende beelden in wat uiteindelijk de propaganda film The Battle of Midway zou worden. Na de vernietiging die de Japanners aanrichtten zijn het toch weer dappere Amerkaanse soldaten en vliegeniers die terug weten te slaan en een deel van de Japanse vloot vernietigen.
Het doel van dergelijke Newsreels werd het duidelijks geillustreed door de Australische Newsreel Kokoda Frontline, waarin de Aussies de Japs in Guinea bevechten. De cameraman Damien Parer vraagt het publiek direct de jongens aan het front vooral te steunen in hun zware gevechten tegen de slechte, edoch sterke en dappere vijand; tegen het gevaar.
Ondanks dit propagandistische doel zijn het waardevolle historische bronnen die welliswaar een gekleur beeld geven van de werkelijkheid, maar die met de wijsheid van de terugblik op waarde geschat kunnen worden.
Japanse censuur
Van een andere orde is de veel langere (65 min.) Japanse film Tatakau Heitu (Fighting Soldiers). De linkse filmer Kamei Fumio trok in 1938/39 op met de Japanse troepen bij de verovering van China.
Hier geen snelle glorieuse beelden. Hij toont het dagelijkse trage leven van soldaten, de dorpjes en steden waar zij doortrekken en de verwoestingen die zij achter laten. Het tempo doet denken aan die van Kurosawa films van na de oorlog. Hierdoor benadrukt Fumio de sloomheid van het soldaten bestaan, dat zich traag door het lantschap voort rolt. In beeld komen soldaten als mensen, niet als super helden en dit is vermoedelijk ook de reden waarom de Japanse censuur niet blij was met de film. De producenten besloten, ondanks de al gevoerde publiciteit, de film toch niet uit te brengen, om vervolg opdrachten niet in gevaar te brengen.
Memorabel is verder nog een lange ononderbroken sequentie in een schuur. In het midden staat een tafel, met daar achter een officier. Door de deur komen steeds ordonansen binnen die nieuws van het front brengen en weer met een opdracht vertrekken. De officier maakt aantekeningen en hoort de boodschappers uit over posities, slachtoffers, aantallen vijanden en de soorten wapens in gebruik door de vijand.
Uiteindelijk vertrekt het hele gezelschap om een heuvel te heroveren, waarna de karavaan weer verder trekt.
Daan Diederiks
Amsterdams filmfestival IDFA van start
IDFA Journaal |
et International Documentary Filmfestival Amsterdam is afgelopen weekeinde rond het Leidseplein van start gegaan en duurt nog tot en met zondag 4 december.In de 7 zalen van het City theater, de Calypso, Cinerama en de twee zalen van het Filmmuseum in het Vondelpark zijn de komende week nog zo´n 2.000 documentaires te zien. Er zijn de eerste films te zien van beroemdheden als Raymond Depardon, aan wiens films speciale aandacht wordt besteed, Victor Kossakovsky, Nick Broomfield en Werner Herzog. Daarnaast is er herontdekt werk van Joris Ivens, waarin hij portretten maakte van vakbondswerk van voor WOII. Er zijn oorlogs documentaires van Frank Capra en er wordt in het bijzonder aandacht besteed aan Newsreel films uit de oorlog.
Daarnaast is er heel veel recent werk over Irak, Soedan en Vrouwen handel. Behalve deze zware onderwerpen is er ook lichter cultureel werk te bewondereden, zoals bijvoorbeeld portretten van Bob Dylan door Jos de Putter en Martin Scorcese.
Op het internet zijn veel films te volgen via het VPRO kanaal www.hollanddoc.nl.
donderdag, oktober 13, 2005
Jane Fonda: Feministe van het Hart
AP Report |
ane Fonda is in het land. Zij is hier voor een kort bezoek om haar boek, My Life So Far, te promoten en de aftrap te verrichten van een retrospectief in het Filmmuseum in Amsterdam. Woensdagavond 12 oktober woonde zij de eerste voorstelling van Klute bij in Cinerama."
AP Report | Lees verder...
woensdag, oktober 12, 2005
Winnaars van de Grote Prijs van de Nederlandse Film, het Gouden Kalf 2005
De winnaars van de Grote Prijs van de Nederlandse Film, het Gouden Kalf 2005:
BESTE SOUND DESIGN
Bart Jilesen voor ZWARTE ZWANEN
BESTE MONTAGE
Sander Vos voor PARADISE NOW
BESTE PRODUCTION DESIGN
het production design-team en Gert Brinkers voor LEPEL
BESTE MUZIEK
Paul M. van Brugge voor ALIAS KURBAN SA?D
BESTE CAMERA
Melle van Essen voor ECHOES OF WAR
BESTE SCENARIO
Tamara Bos voor HET PAARD VAN SINTERKLAAS
BESTE KORTE FILM
DIALOOGOEFENING van Esther Rots
BESTE KORTE DOCUMENTAIRE
DE KINDEREN VAN MIJN VADER van Meral Uslu
BESTE LANGE DOCUMENTAIRE
LOMAX THE SONGHUNTER van Rogier Kappers
BESTE TV DRAMA
DE KROON van Peter de Baan
BESTE MANNELIJKE BIJROL
Yahya Gaier,Tygo Gernandt, Micha Hulshof, G?rkan K?ksent?rk en Mimoun Oa?ssa voor hun rol van het keukenpersoneel in HET SCHNITZELPARADIJS
BESTE VROUWELIJKE BIJROL
Sophie van Winden voor haar rol in LEEF!
BESTE ACTEUR
Thijs R?mer voor zijn rol in 06/05
BESTE ACTRICE
Maria Kraakman voor haar rol in GUERNSEY
BESTE REGIE
Nanouk Leopold voor GUERNSEY
BESTE LANGE SPEELFILM
PARADISE NOW van producent Bero Beyer
SPECIALE JURYPRIJS
Theo van Gogh voor 06/05, MEDEA en zijn oeuvre
Willem van de Sande Bakhuyzen voor LEPEL, LEEF! en zijn oeuvre
TISCALI PUBLIEKSPRIJS
LEEF! van Willem van de Sande Bakhuyzen
KNF PRIJS
GUERNSEY van Nanouk Leopold
FILMPRIJS VAN DE STAD UTRECHT
COMMUNEKIND van Maroesja Perizonius
Nederlands Film Festival - Winnaars van de Grote Prijs van de Nederlandse Film, het Gouden Kalf 2005:
maandag, oktober 03, 2005
Nederlands Filmfestival 2005
Het angstige wachten op de bekandmaking van de Gouden Kalveren op het Nederlands Filmfestival is begonnen. De grote vraag schijnt te zijn of 0605 van Theo van Gogh gaat winnen, immers de laatste film van de man die de Nederlandse Film in beweging hield, of Leef! , van Willem van de Sande Bakhuysen, immers de laatste film van een geinspireerd film- en toneel man, die toonde wat vakmanschap in deze tijd in kan houden.
Hopelijk wordt de winnaar een levende outsider als teken dat de toekomst de grootste urgentie heeft en niet het verleden. De twee dode filmers verdienen beide een standbeeld voor hun eigen filmische verdiensten.
Tot nu toe leverde het festival in iedergeval een aardig verhaal in de Volkskrant van de oprichter Jos Stelling op over de eerste jaren van het festival. Opmerkelijker voor de Nederlandse filmgeschiedenis is ongetwijfeld het verhaal van Joost Zwagerman in de NRC-Handelsblad bijlage Leven &cetera van Zaterdag 1 oktober. Zwagerman vertelt het verhaal van de verfilming van zijn boek Vals Licht door Theo van Gogh en de rol die Theodoor Holman hierin speelde. Deze zou het script van zijn eerste boek Gimmick schrijven, maar al snel bleek hij kanker aan zijn rug te hebben en hield hij zich voor iedereen verscholen, totdat het hele project afgeblazen werd en hij wonderbaarlijk genas. Van Gogh relativeerde dit met de verterende opmerking dat bij Theodoor de gezwellen komen en gaan als scheepjes in de nacht. Na de moord meende Holman dat de patholoog anatoom een been van Theo van Gogh had afgezet, wat uit de duim gezogen bleek. Na Boudewijn Buch lijkt Theodoor Holman het predicaat van grootste leugenaar in de Nederlandse literatuur wel te verdienen.
Nu blijkt dat wat de heren van Gogh, Zwagerman, Holman en Buch verbindt de fascinatie voor en het geloven in totale waanbeelden is. Goed beschouwt is dit niet zo vreemd, want een goed vertelde leugen wordt een spannend verhaal. Het natrekken van de feiten maakt het verhaal kapot en kunst onmogelijk.
Maar is er toch niet iets vreemds aan de hand als een samenleving op gaat in leugens en de waarheid eigen lijk maar saai vindt.
donderdag, augustus 25, 2005
Nasleep Oorlog beheerst Film Festival Sarajevo
Het uit onvrede met de burgeroorlog in Bosnië voortgekomen Sarajevo Film Festival wordt ook dit jaar beheerst door de nasleep van de oorlog.
Tenminste drie van de in de competitie strijdende films uit de regio gaan over de gevolgen van de oorlog. Het festival duurt nog tot zaterdag 27 augustus. De jury, waaronder de Amerikaanse regiseur van Sideways, Alexander Payne, zal dan een winnaar bekend maken.
In vorige jaren hebben winnaars van het SFF vooral in Europese festivals als die van Rotterdam opzien gebaard. Zo wonin 2004 Summer in the Golden valley, een pessimistisch groepsportret van jongeren in Sarajevo de publieksprijs in Rotterdam.
woensdag, augustus 24, 2005
KODAK: Super 8 Survey
Kodak is doing a survey on the use of Super 8.
Contribute to the continuation of Super 8 movie making and do the survey.
KODAK: Super 8 Survey
Gratis Openlucht Filmfestival op het Stenen Hoofd
Het is weer tijd om de nacht te plukken op het Plukdenacht.nl Openlucht Film Festival op het Stenen Hoofd, vlak achter het Centraal Station in Amsterdam.
Er zijn een keur van internationale speelfilms te zien die de bioscopen niet haalden, maar wel vertoning verdienen, aldus de organisatie.
Vanaf 25 augustus tot 5 september zijn van 16.00 uur ´s middags tot half één ´s nachts de gratis vertoningen. In de Cantina Mobilé en verschillende Cocktail Bars is het bij goed weer zeer goed toeven aan de rand van het IJ.
The White Stripes Jack White uncut on Super 8
The Observer | OMM |
White Stripes rock star Jack White tells in this Observer interview on his experience with Super 8 filming for his music video.
"It would've been great to maybe even have a section of the film where it might be silent. I just think old old movies, they make you concentrate and pay attention so much more. They feel so warm. A lot of modern digital videotape, it's just too bright. Don't know why, it's not warm. The way they film it, it has a warm feeling to it."
The Observer | OMM | The White Stripes uncut
New York One Minute Film Festival
New York Minute Film Festival |
In New York is een One Minute Film Festival aan de gang. Op de website kan gestemd worden en kunnen nog tot in oktober films aangemeld worden.
Een deskundige jury zal uiteindelijk uit de tien publiekslievelingen de winnaar kiezen. Iedereen kan zijn fantasie laten gaan en er zijn geen beperkingen aan het aantal films dat je kunt aanmelden.
New York Minute Film Festival
dinsdag, augustus 23, 2005
Kodachrome 40 voor Super 8 film aan zijn eind
Filmshooting | Com
Kodak kondigde in mei 2005 aan dat het zou stoppen met de productie van de beroemde Kodachrome 40 film voor Super 8. Er komt een nieuwe film voor in de plaats, de Ektachrome 64T.
Hiermee toont Kodak dat het filmen met Super 8 blijft steunen met een nieuwe kleuren film die volgens het bedrijf beter is dan de voor vele amateur en profesionele filmers zo vertrouwde Kodachrome.
Bij SuperSens.com zijn nog Kodachrome films op voorraad. In Frankrijk en Duitsland zijn de grote dealers al door de voorraad heen. Kodak blijft Kodachrome films nog ruim een jaar ontwikkelen. Daarna valt het doek.
Filmshooting | Com
maandag, augustus 22, 2005
Professional DV Editing for the enthusiast
Avid |
Perfect for students, DV camera owners, video enthusiasts or anyone exploring video editing - Avid Free DV software is an easy, free way to join the Avid family and test-drive the industry-standard editing interface used by more professionals than any other video editing solution.
Professional DV Editing for the enthusiast
zondag, augustus 14, 2005
Nine Lives takes top Swiss award
BBC NEWS |
"Nine Lives by director Rodrigo Garcia has won the top prize at Switzerland's Locarno film festival.
The US movie, starring Glenn Close, Holly Hunter and Sissy Spacek, beat 17 films to the Golden Leopard award.
Jury head and cinematographer Vittorio Storaro said: 'The directing of the film is extraordinary.'"
BBC NEWS | Entertainment | Nine Lives takes top Swiss award
vrijdag, juli 22, 2005
De geschiedenis in twintig speelfilms
De jakhals en De Gaulle
Door: Willem Melching in Historisch Nieuwsblad
Van de Russische Revolutie van 1905, de loopgraven uit de Eerste Wereldoorlog tot de val van de Berlijnse Muur. Belangrijke historische gebeurtenissen spelen in speelfilms vaak een grote rol. Daarom in Historisch Nieuwsblad: de geschiedenis van de twintigste eeuw verteld in twintig films.
De eerste echte moderne film was Birth of a Nation (1915), het machtige epos over de geboorte van de Amerikaanse natie van D.W. Griffith. En de faam van de Russische cinema is nog steeds voor een belangrijk deel gevestigd op het historische drama rond de Pantserkruiser Potemkin (1925). Nog jaren na de Eerste Wereldoorlog trokken rolprenten als All Quiet on the Western Front (1930) volle zalen over de hele wereld. En alle films over de Tweede Wereldoorlog samen duren inmiddels bijna net zo lang als de oorlog zelf.
Film is het middel bij uitstek om een historisch verhaal te vertellen. De twintig onderstaande klassiekers geven dan ook een beeld van de belangrijkste episodes uit de Europese geschiedenis. Een enkel belangrijk onderwerp uit de geschiedenis ontbreekt. Sommige onderwerpen, zoals de holocaust, zijn nu eenmaal niet te verfilmen."
Historisch Nieuwsblad
donderdag, juli 21, 2005
SARAJEVO ROSES A Film by Roger Richards
News photographer Roger Richards covered the wars in former yugoslavia, fell in love and married an girll from Sarajevo. She and her family went to the US and Roger Richards made a documentary of the whole process, Sarajevo Roses.
SARAJEVO ROSES A Film by Roger Richards
woensdag, juli 20, 2005
X-RATED - Adult movie posters of the 60s and 70s
After a while also despicable culture becomes real culture, to be studied and viewed as a sign of times. This site collected x-rated movie posters and tries to track their history.
X-RATED - Adult movie posters of the 60s and 70s
donderdag, juli 14, 2005
Filmeducatie dag 6 oktober 2005
www.filmeducatie.nl: "Docentendag
Op donderdag 6 oktober 2005 organiseert het NIF in samenwerking met het Nederlands Film Festival een docentendag in het Louis Hartlooper Complex. "
maandag, februari 28, 2005
Swank's second shot at glory
BBC NEWS | "Few were surprised when Hilary Swank won the best actress Oscar for her role as a determined female boxer in Million Dollar Baby.
After all, the 30-year-old star from Lincoln, Nebraska, had already picked up a Golden Globe, a Screen Actors Guild award and a slew of other prizes for her fiercely committed performance.
Swank put on 19lbs (9kg) of muscle and trained over four hours a day to play Maggie Fitzgerald in Clint Eastwood's drama. "
donderdag, februari 10, 2005
Sideways @@@
Regiseur Alexander Payne schreef het succes van zijn nieuwste film Sideways bij de critici voor de grap toe aan het idee dat diezelfde critici zo op hoofdpersoon Miles lijken.
Miles, gespeeld door Paul Giamatti, is de gescheiden, depressieve, intellectuele, would be schrijver en wijnconaisseur die zijn vriend Jack, bon vivant, tweede rangs acteur en rokkenjager, gespeeld door Thomas Haden Church, de week voor zijn huwelijk mee uit neemt.
De twee zijn tegenpolen en verwachten alletwee iets anders. Jack denkt alleen aan een week vrije sex voordat hij het huwelijk in stapt en Miles probeert hem wat wijn-beschaving bij te brengen. Zij gaan daarom een week op wijnreis door een zonovergoten Californisch heuvellandschap, bedekt met groene, rijpe wijnranken. Zij stoppen telkens om wijn te proeven. Totdat bij één van de proeverijen Jack zij oog laat vallen op een meisje dat wel "gespanked" wil worden.
Miles en Jack zijn zoals mannen onderling ook kunnen zijn. Tegenstellingen komen bij mannen vriendschappen vaker voor. De een is de rokkenjager die zelfverzekerd vrouwen aan zijn vinger rijgt, de de ander is de kluns en loser die maar niet op het juiste moment toe durft te slaan.
Miles en Jack zijn zeker karikaturen, maar het zijn wel leuke en aardige karikaturen. Jack kan het niet laten vrouwen voor zich te winnen, maar niemand neemt het hem kwalijk. Miles is depressief zoals iedere man wel eens depri is als hij een vrouw verloren heeft.
Het is alleen jammer dat de humor in de film niet voortkomt uit snijdende zelfspot, zoals Woody Allen dat kon. Miles blijft daarmee toch wat sikkeneurig en uiteindelijk misschien wel een echte loser.
Wijnboycot
Sideways is overduidelijk een portret van het onschuldige, hippie- achtige en vooral heel erg "liberal" Amerika. Het eindeloze geklets over de verschillende kwaliteiten wijn en het woord frans nergens noemen, doet vermoeden dat regiseur Payne een aardig spel speelt met de afkeer van alles wat Frans is bij het Republikeinse publiek. De onverbloemde liefdes verklaring aan wijn staat in schril contrast met de beelden van kwaaie Amerikanen die demonstratief Franse wijn door de gootsteen gieten. De vraag kwam zelfs op of het hele project eigenlijk een grote wijn reclame is en daarmee indirect voor de goede kanten van de European way, of dat de Amerikanen nu pas echt concurrenten van de Fransen zijn geworden.
In het land van fast- food, bier en succes, doet een film met overvloedig veel wijn, liefdesperikelen en falende auteurs wel heel erg Europees aan. Het laat eens te meer zien dat Europese en Amerikaanse culturen soms wel heel dicht bij elkaar komen, maar dat er goddank genoeg verschillen zijn om je vrolijk over te maken.
De Europese kijker kan zich verder verbazen over de vrije manier waarop Amerikanen met Europese conventies omgaan. De oorsprong van wijn- snobisme komt ongetwijfeld uit Frankrijk. Payne laat zien hoe Amerikanen dit over nemen en dit in de vijfde versnelling gooien.
Maar het leukste aan Sideways is het gemak waarmee het verhaal zich ontrolt, en acteurs die helemaal in hun personages opgaan.
Daan Diederiks
woensdag, februari 02, 2005
Brando 'rejected Godfather role'
BBC NEWS | | "Late film star Marlon Brando is said to have repeatedly turned down his Oscar-winning role in The Godfather.
The actor's friend Budd Schulberg told Vanity Fair magazine that Brando's assistant suggested he read the novel.
The actor repeatedly refused, throwing the book at her and saying: 'For the last time, I won't glorify the mafia'."
Festival Shows Post-Iraq Invasion Movies
ABC News | "'Baghdad Blogger,' a movie by a well-known Web log writer who calls himself Salam Pax, reveals Iraqi resentment over the U.S. occupation and joy at Saddam Hussein's removal.
It's among several movies to emerge from Iraq's chaos including Iraq's first feature-length drama since Saddam Hussein's fall and a documentary on U.S. troops fighting insurgents being showcased at the Rotterdam Film Festival, which features some 800 films and runs through Sunday.
The documentary is a compilation of short video clips by the Iraqi man who has not revealed his real name and goes by the pen name 'Salam Pax' or 'Peace, Peace,' in Arabic and Latin, respectively.
His detailed, personal descriptions of life in Baghdad were read by hundreds of thousands on the Internet and later in the British newspaper The Guardian.
donderdag, januari 27, 2005
Submission wordt niet in Rotterdam vertoond, wel op het internet
De productie maatschappij van Theo van Gogh, Column, wil geen risico lopen en staat niet toe dat Submission part 1 op het Rotterdamse Filmfestival vertoond wordt.
Op het internet zwerf wel een versie rond, die op basis van de tv uitzending van Zomergasten van zomer 2004, waarin Ayaan Hirsi Ali de gast van Joost Zwagerman was, gemaakt is.
Deze is hier te downloaden.
Wel is er een extra programmatje nodig. Deze is hier te downloaden.
Download Submission part 1 by Ayaan Hirsi Ali
Apilog| Download Submission part 1 by Ayaan Hirsi Ali
The controversial film Submission Part 1, directed by the murdered Theo van Gogh and written by the Dutch- Somaly politician Ayaan Hirsi Ali will not be screened at the Rotterdam Film Festival.
There is a version as shown on television last summer at the program Zomergasten.
To be able to use Windows Mediaplayer, it is necessary to download DivX Codec. Download Submission Part 1 click here"
woensdag, januari 26, 2005
Oscars 2005
BBC NEWS | In Depth | Oscars 2005 | The Aviator, starring Leonardo DiCaprio, takes pole position in this year's Oscars race with 11 nominations.
It is a shame that the Dutch film Simon of director Eddy Terstall isn't nominated. Homosexuallity and euthanesia are probable to liberal as film subjects for Hollywood.
donderdag, januari 20, 2005
5x2 (Cinq fois deux) ***
Met 5x2 (Cinq fois deux) bevestigt Francois Ozon opnieuw zijn talent om bij iedere film iets verrassends te doen rond telkens hetzelfde thema; hoe verhouden vrouwen en mannen zich tot elkaar en wat is de rol van sexualiteit en fantasie.
Zijn doorbraak film, het hilarische `8 femmes´ kan je zien als een campy Who dunit genre film, maar ook als een hommage aan de Franse vrouw in hun verhouding met de man.
In `The Swimming Pool´ mystificeert Ozon vanuit buitenlandse ogen juist de sexualiteit van het Franse meisje tegenover de benepenheid van de Engelse beschouwster. Het plot heeft onverwachtte wendingen en een verwarrend slot.
In 5x2 zit de verwarring niet in in het plot. Ozon concentreert zich op de inhoud, op
de ontwikkeling van de relatie tussen een man en een vrouw. Het verrassende dat hij de kijker voorschotelt is de omgekeerde volgorde in tijd waarin het drama zich afspeeld. In de eerste scene scheiden de twee, de film eidigt met hun ontmoeting op een zonovergoten strand.
Tussendoor toont Ozon ons een scherpzinnig waarnemer van de moderne relatie te zijn. Vooral de veertigers zullen zich aangesproken voelen. Een jonge twintiger zal zich wellicht afvragen of dit nu is wat het leven voor ons in petto heeft?
Ozon schetst een intiem portret van twee moderne stadsbewoners, die willen leven volgens de oude idealen van trouw, maar geconfronteerd worden met verleiding van anderen en die alle twee niet kunnen weerstaan. Gecombineerd met een weinig spiritueel en communicatief leven leidt dit tot de onvermijdelijke eenzaamheid van de scheiding. In de terugkijkende levensstappen schetst hij de emoties die `het paar´ in het leven tegenkomen.
Door de merkwaardige omgekeerde structuur eindigt de film zoals gezegd met de enigzins ongemakkelijke romantische ontmoeting. Hierdoor blijft toch het half optimistische gevoel achter dat er altijd weer een nieuw begin is.
+ Website Francois Ozon
+ Interview Ozon
Daan Diederiks
AtomFilms Blog
Atomfilm started a blog recently by writer/producer Chris Albrecht. He will be reporting from Sundance 2005 for Atom films.
AtomFilms Blog
maandag, januari 17, 2005
IFFR 2005 presents over 100 world-, international and European premieres
KEPT AND DREAMLESS by Vera Fogwill (Argentinie, 2005)
Opening next January 26, IFFR 2005 presents a strong list of 44 world premieres, 31 international premieres and 26 European premieres of feature length films. The premiere line up includes eight first screenings of Hubert Bals Fund supported films. The full programme schedule is online here January 20. View the premiere list; read on for a quick scan of the highlights.
"
maandag, januari 10, 2005
Ain't It Cool News Films of 2004
Harry Knowles number 5 film of 2004 is the magical Dutch production "Yes nurse, no nurse."! What a pleasant rurprise that this campy film is dicovered in the US!
"5 – JA ZUSTER, NEE ZUSTER
Wow. Talk about out of left field. I received a screener of this movie just 3 days ago. I’ve watched it 7 times now. Originally made in 2002, the film finally reached limited release in the United States in September of this year. Prior to that, the film was adopted by and wildly embraced by Gay & Lesbian Film Festivals all over the world. While, there’s certainly nothing wrong with that, it is a shame beyond words that the film didn’t find a wider audience in the United States. This isn’t a Gay & Lesbian film, rather it is simply a brilliant MUSICAL COMEDY. First off, there’s Tjitske Reidinga playing Jet. She’s the spitting image of TROUBLE WITH HARRY era Shirley MacClaine. Oh my god is she amazing. Then there is Loes Luca who plays the titular Zuster of the film… or in English, Nurse Klivia. Loes is like some crazed bio-cloned mix of Ethel Merman and Lucille Ball. Amazing. Then there’s Paul Kooij – who is simply a genius. The film is like if Busby Berkeley teamed up with Stanley Donen to make a Technicolor adaptation of some unknown Roald Dahl work of genius! Vunderval film! The English Title is YES NURSE, NO NURSE and will be hitting DVD in February! "
Ain't It Cool News - View Article
donderdag, januari 06, 2005
Rotterdam's 2005 Tigers Set To Roar
Indiewire | "The 34th edition of the International Film Festival Rotterdam (IFFR) has announced the lineup for its prestigious and lucrative VPRO Tiger Awards Competition, with 14 films set to roll when the fest kicks off on January 26th. Three winners will each receive 10,000 Euro and guaranteed Dutch television screening by IFFR's main sponsor, Dutch public network VPRO. Winners will be announced during IFFR 2005's awards ceremony on Friday, February 4th. Jury member this year will be photographer Nan Goldin (US), producer Jan Chapman (Australia), Lia van Leer, director of the Jerusalem Film Festival (Israel), filmmaker Bahman Ghobadi (Iran) and filmmaker Lisandro Alonso (Argentina)."
Rotterdam's 2005 Tigers Set To Roar:
dinsdag, juli 13, 2004
Cameron Diaz in trouble
Filmstar Cameron Diaz tried to prevent the release of a 1992 SM movie in which she stars.
At the time she wasn't a known filmstar yet.
Diaz claims that the producer forged her signature and demands three million dollars and the return of the master tape to her.
In the mean time is the tape available on the net at http://www.Scandal-Inc.com.
http://www.Scandal-Inc.com
maandag, mei 24, 2004
Moore film 'won Cannes on merit'
BBC NEWS | "Cannes jury head Quentin Tarantino has said Michael Moore's Fahrenheit 9/11 won the Palme d'Or on merit alone.
The documentary alleges links between US President George Bush and top Saudi families, including the Bin Ladens.
But Kill Bill director Tarantino insisted Moore's overt political themes did not influence his jury's choice.
'I knew all this politics crap would be brought up,' he said. 'We all agreed that Fahrenheit 9/11 was the best movie of the competition.' "
vrijdag, mei 21, 2004
Unearthing Troy's truth
"For plenty of cinema-goers, the prospect of seeing Brad Pitt as a loincloth-clad hero is enough to encourage them to see the film, which opens in the UK on Friday. But many others will want to know whether there is any truth in it all. Did Troy exist? "
BBC NEWS
dinsdag, april 20, 2004
21 grams *****
Angst en liefde voel je in je buik. Liefde als fladderende vlinders, angst als een ijzeren knoop. Het gaat dan niet om de angst voor een monster onder je bed, of een Dracula nabij een kerkhof.
De ijzeren knoop is het eigen voorstellingsvermogen van wat er allemaal zou kunnen gebeuren met jezelf of met dierbaren. Het is de angst voor de dood na het bericht dat je ongeneeslijk ziek bent. Aan het eind van de tunnel is geen licht meer, alleen een zwart gat. Of alsof je halverwege de glijbaan merkt dat een lolbroek onderaan gebroken glas heeft neergelegd.
De ijzeren knoop is het sterkst als er een onvermijdelijke ramp staat te gebeuren en je die ook al tijden van te voren aan ziet komen. De maatschappij dendert voort zoals de tijd nu een maal voortgaat en jij als nietig persoon wordt langzaam verpletterd. Een tank die langzaam voortrolt, en jij met je voeten in een blok beton op z´n weg.
Er is geen redden meer aan, alles is verloren, alleen die eeuwige knoop, het laatste blijvende gevoel.
Het is het gevoel dat verslaving, religie en schuld voortbrengt. Drank en drugs om de pijn maar te verdoven, God om hoop in te roepen en schuld om je te vertellen dat het allemaal aan jezelf ligt.
Deze ondragelijke knoop voelde ik bij "21 grams", de derde film van de jonge getallenteerde mexicaanse filmer Alejandro González Iñárritu.
Vanaf welhaast de eerste frame roept de film dit gevoel op. Het begin oogt chaotisch door de vele flashbacks en flashforwards. Er lijkt geen lijn in te zitten. De verhaallijn en de personages worden langzaamaan helder. Alsof ze langzaam uit de mist opdoemen.
De manier van filmen en de ogenschijnlijk chaotische montage dragen optimaal bij aan het beklemmende en angstige gevoel dat het kruisen van de levens van de drie hoofdpersonages oproept.
Is het toeval dat hen bijeenbrengt? Of is het door God zo voorbestemd?
De ex- crimineel Jack Jordan (Benicio Del Torro) heeft zijn leven in dienst van de Heer gesteld. In de loterij, (toeval of gods bestemming?) won hij een pickup truck, die hij met "Jesus Saves" beschilderde. Volgens hem heeft de Heer het zo gewild. Dan overrijdt hij een vader met zijn twee dochters op een zebrapad.
Del Torro exeleert in de rol van vertwijfelde ex- con. Hij is getergt door God en ierdereen. Niemand kan hij meer onder ogen zien, hij is volledig op zichzelf verlaten.
De dochters zijn op slag dood. De man haalt het ziekenhuis nog. Daar krijgt zijn vrouw Cristina (Naomi Watts) de vraag te beantwoorden of zij instemt met het doneren van haar man´s hart.
Zij stemt ermee in, waardoor Paul Rivers (Sean Penn) wat langer kan blijven leven.
Het moderne leven is zo georganiseerd dat een transplantatie anoniem is. Rivers kreeg het hart van een voor hem onbekende. Het is een regel die gevoel uit moet sluiten.
Schuld, hartstocht en vervreemding zetten de rationele regels opzij. De ongelukkig getrouwde Paul Rivers wil toch weten wie er moest sterven, opdat hij kan leven. Hij gaat op zoek en tekent daarmee voor een onvermijdelijk einde.
Een einde, zo chaotisch als het leven zelf, dat voor je opdoemt en werkelijk wordt. Zijn we echt 21 gram lichter na het passeren van de dood?
"21 grams" is een film die nog dagen in de buik zit, een moderne klassieker.
Daan Diederiks
21 grams
donderdag, april 15, 2004
Spring, summer, fall, winter ...
In Spring, summer, fall, winter .... van de jonge koreaanse filmer Ki-duk Kim keert alles telkens weer terug. Het leven verloopt niet langs een lijn van tijdstip nul tot het einde, het einde is steeds een nieuw begin.
Het grote leven in de maatschappij gaat aan de film voorbij, lijkt het aanvankelijk.
Wat we zien is een tijdloos leven van een monnik en zijn jonge leerling op een drijvend huis, in een meer, in een bergdal, met aan de oever een eeuwen oude boom en een toegangspoort in het niets voor de mens naar het kleine paradijs.
De natuur bepaald het ritme, de mens volgt. De meester leert de leerling wat leven is.
In de lente is de leerling jong en onbedorven, tot het kind een wreed spel bedenkt. Hij bindt een steentje aan een vis, een kikker en een slang. De meester ziet het van een afstand aan.
´s Nachts bindt hij zijn leerling een steen op de rug. Hij zal hem pas weer los maken als hij alle dieren van hun last bevrijd heeft. Als hij er één dood treft, zal die voor altijd als een steen op zijn hart liggen, zegt de meester hem. De vis en de slang zijn dood en het jongetje huilt onbedaarlijk, gadegeslagen door de meester. Het wrede spel is een levenslast geworden.
Als het zomer is en het kind een jongeman is geworden komt er een depressief meisje om te genezen. Zij verstoort de rust bij de jongeman, want zij wekt zijn begeerte op.
Als zij vertrekt, vertrekt hij ook, zijn grote liefde achterna.
De meester waarschuwt nog tegen de liefde: "Lust wakkert het verlangen naar bezit aan. En bezit het verlangen naar moord."
De leerling vertrekt toch uit de rustige en veilige poel. Hij trekt de wijde wereld in. Het leven van de monnik gaat verder in het kalme tempo van weleer.
In de herfst komt de leerling in wanhoop terug. Hij is man geworden. De voorspelling is uitgekomen. Meditatie brengt hem rust. Twee agenten komen hem toch halen.
Als het winter wordt zit de levenstaak van de monnik erop. Het paradijs blijft even onbemand. De leerling keert na de gavangenschap terug. Op zijn beurt beheert hij het paradijs, hij wordt monnik.
Een gesluierde vrouw brengt hem een kind. Zij bidt en bidt en vertrekt alleen, en verdwijnt onder het ijs van het bevroren meer. De monnik vindt het kind en later de vrouw van onder het ijs. Hij ontsluiert haar en ontdekt de waarheid en zichzelf.
Als boete sleurt hij een grote steen en een boedha hoog de berg op.
Pas dan is hij de meester van het kleine jochie dat hem gebracht werd en dat zijn evenbeeld is.
Daan Diederiks
Spring, summer, fall, winter ...
woensdag, april 07, 2004
Robert McNamara, Vietnam, and Iraq
"Errol Morris' documentary about the Kennedy/Johnson Defense Secretary sheds much-needed light on the process of going to war
Every American adult should see Errol Morris' extraordinary film The Fog of War. Winner of the 2003 Academy Award for Best Documentary, it's basically a long meditation on war by Robert McNamara -- a man uniquely qualified to provide perspective on the subject. Now 87, McNamara had just become president of Ford Motor when a newly elected President John Kennedy recruited him as Defense Secretary in 1961. He was at Kennedy's side during the Cuban Missile Crisis and continued as head of the Pentagon during President Johnson's escalation of the Vietnam War. "
BW Online | April 7, 2004 | Robert McNamara, Vietnam, and Iraq
maandag, maart 29, 2004
Actor Sir Peter Ustinov dies
Actor Sir Peter Ustinov, one of Britain's most respected actors, has died aged 82.
BBC NEWS | Entertainment | Actor Sir Peter Ustinov dies
vrijdag, maart 19, 2004
AMSTERDAM: MAGISCH CENTRUM, Fantastic Film Festival - 14 - 21 april
Het Amsterdamse Festival van de Fantastische Film wordt Amsterdam Fantastic Film Festival. Heeft de organisatie zich soms laten opkopen door een Amerikaanse mediagigant? Wees gerust; het AFFF blijft even laagdrempelig, publieksvriendelijk, om niet te zeggen Amsterdams als voorheen. De naamsverandering weerspiegelt wél de status van 'Amsterdam' als een Europees festival. Niet alleen is het AFFF lid van de EFFFF (European Fantastic Film Festivals Federation), ook biedt het in 2004 onderdak aan de feestelijke uitreiking van de Gouden Méliès, de prijs voor de beste Europese fantastische films (lang en kort) van het jaar.
AMSTERDAM: MAGISCH CENTRUM
dinsdag, maart 16, 2004
Big Fish ***
Film is beeld. Het verfilmde beeld wordt in het moderne tijdverdrijf steeds belangrijker. De tijd die men voor de tv doorbrengt en in een bioscoopzaal hangt neemt met grote sprongen toe. De productie van films voor tv en bioscoop is nog nooit zo hoog geweest. De aandacht voor de sterren, die de fantasiën van het publiek verbeelden, is overweldigend. Het is een teken van de onverzadigbare behoefte van mensen om in verzonnen verhalen op te gaan. De fantasie vult het hoofd en verdrijft de eigen zorgen.
Het beeldverhaal is in onze cultuur dominant geworden sinds de tv een vaste plek in de huiskamer heeft veroverd. Filmbeelden zijn op hun beurt de opvolgers van verhalen uit boeken en kranten. Nu men minder leest klagen velen cultuurpessimisten over het verval van de leescultuur.
Voor de leescultuur, die pas opkwam na de uitvinding van de boekdrukkunst, bestond er echter zeer lange tijd een orale cultuur. Bij het woord oraal zullen sommigen aan Monica, een sigaar en Bill denken, maar hier verwijst het naar de mondeling vertellende traditie.
Verhalen werden in den beginne aan elkaar verteld als informatie overdrecht of als vermaak. Het waren veelal de belevenissen van de verteller zelf, van opmerkelijke anderen en van geliefde of gehate aanzienlijken als prinsen, koningen en schuinsmarcherende geestelijken. Veel van die verhalen hadden een morele lading of een wijze levensles. Bijvoorbeeld; "Lieg niet, want je krijgt er een lange neus van."
Zo lezen wij kinderen nog sprookjes voor, maar ervaren we ze zelf vaak als simpel en ´kinderachtig´. We zouden toch vreemd opkijken als iemand in de kroeg doodserieus een sprookje gaat vertellen. Met zo iemand moet wel iets mis zijn.
In "Big Fish" gaat de zoon dit van zijn vader denken. De vader, Ed Bloom, magistraal gespeeld door Albert Finney, ligt op sterven. Zijn hele leven heeft hij verhalen verteld. Zijn leven leek uit zijn mond wel één groot fantastisch sprookje. Toen zijn zoon, Will Bloom, jong was, vertelde hij veel verhalen voor het slapen gaan. De uitgebreide versies waren mooi, bloemrijk en spannend en de kleine Will kreeg er niet genoeg van.
Eenmaal volwassen vindt hij de verhalen vertellende vader maar genant en zielig. Hij kan in de verhalende mist maar niet ontdekken wie zijn vader nu echt was. Aan het sterfbed eist Will van de vader dat hij alle fanfare aan de kant schuift en zijn ware zelf toont. De vader, Ed, kijkt hem volstrekt onbegrijpend aan.
Later in een schuurtje, tussen alle oude rommel, gaat het fantastische leven van de vader langzaam voor Will leven.
Hij doet een ontdekking en maakt uiteindelijk het laatste verhaal van zijn vader werkelijk.
Het is een ontroerend slot van een bij tijd en wijle hilarische film. Maar bovenal is "Big Fish" een ode aan al de grote verhalen vertellers onder ons.
En misschien kun je de film wel zien als een aanklacht tegen het verdwijnen van een eeuwenoude traditie; het vertellen van verhalen.
Kom tot zien, geef het woord door. Want het verhaal is woord.
Daan Diederiks
Big Fish
donderdag, maart 11, 2004
The Seven Samurai *****
The Seven Samurai
The Seven Samurai is altijd erkend als het meesterwerk van Akira Kurosawa. Hij kreeg er in 1955 zijn tweede Gouden Leeuw voor en bovendien een Oscar voor de beste buitenlandse film.
De amerikaanse remake van John Sturges als de western "The Magnificent Seven" mag dan bij het grote publiek bekender zijn, hij haalt het niet bij het orgineel.
Zeker niet als “The Seven Samurai” in een nieuwe copie en in de orginele (japanse) lengte van 324 minuten weer eens op een echt bioscoopscherm te bewonderen is.
En dat is de komende weken het geval. Het Filmmuseum organiseert in samenwerking met Bright Angel Distribution vanaf 18 maart een hele serie vertoningen.
Het verhaal speelt zich af in het feodale Japan van de 16de eeuw. Er heerst rechteloosheid en oorlog. Plunderingen liggen steeds op de loer. Vele Samurai dienden geen Heer meer of zaten zonder werkgever. Zij zijn de Ronin.
Om toch aan de kost te komen plunderen zij boerendorpen. Zij beroven hen van de oogst en treden bruut op tegen allen die hen tegenwerken.
De boeren van een afgelegen bergdorp pikken het niet meer. Zij besluiten om enkele Samurai als beschermers in dienst te nemen.
Binnen dit gegeven schetst Kurosawa op magistrale wijze het verschil tussen twee kasten, de boeren en de krijgers, in een overgangstijd in de japanse geschiedenis. Het contrast is groot.
De boeren zijn bang, achterdochtig en oneerlijk. De Samurai daarentegen zijn kameraadschappelijk, eerlijk en moedig.
De zoektocht van de boeren naar geschikte Samurai dreigt aanvankelijk te mislukken. Zij kunnen niet veel betalen en voor kost en inwoning zijn er niet veel krijgers te vinden. Het is een klus zonder inkomen en zonder eer.
Als zij de moed al hebben opgegeven vinden zij Shimada, een Samurai die eigenlijk uit het vak wil. Shimada heeft met ze te doen en kan kost en inwoning wel gebruiken. Hij neemt het op zich zes andere Samurai te recruteren. Twee van hen verbeelden de veranderende wereld waarin de Samurai leven.
Toshiro Mifune, een acteur waar Kurosawa veel mee samenwerkte, speelt de emotionele Samurai Kikuchiyo, de sociale stijger. Hij wil vooral erkend worden. Maar hij wordt dronken, hij verzint verhalen, hij gaat humorvol met de boeren om, en maakt zich in een monoloog ook kwaad op hen. De schuld voor al het slechte gedrag van de boeren legt hij toch bij de Samurai. Zij zijn het immers die hen vernederen en beroven. De andere Samurai concluderen dan voorzichtig dat hij ooit boer was, waarna hij vol schaamte afdruipt en in de stal bij de boeren gaat slapen.
Hij geeft zijn achtergrond prijs als de rovers een oude molen in de fik steken en hij een krijsende baby weet te redden. Hij barst in huilen uit met het kind in z´n armen en schreeuwt wanhopig:"Ik ben dit kind."
De tegenpool van Mifune is Kyuzo. Een Samurai die zichzelf volledig in de hand heeft. De kunst van het vechten beheerst hij als geen ander. Na een schijngevecht met houten zwaarden zegt hij tegen zijn tegenstander die meent gewonnen te hebben: "Zie je het niet? Een echt zwaard zal je doden." Als de stommeling hem niet gelooft doen ze het gevecht voor het echie over. Kyuzo doodt hem met tegenzin en ijzige efficiëntie.
Hij is ook degene die´s nachts alleen in het hol van de leeuw een musket buit maakt en twee rovers doodt. Bij terugkeer toont hij geen greintje emotie, totdat leerling Samurai Isao Kimura hem vol emotie zegt hoezeer hij hem bewondert. Kyuzo glimlacht even en sluit zijn ogen om nog snel wat te slapen.
Tijdens het eindgevecht zal hij in de stromende regen door een musket geveld worden en in een modderpoel sterven.
Er zijn maar drie musketten. Ze spelen een ondergeschikte rol, maar het is niet voor niets dat juist Kyuzo, de meest perfecte zwaardvechter, door een musket omkomt. Het moderne wapen doet hier terloops zijn intrede. Het begin van het einde van het eerlijke man tot man gevecht.
Het wonderbaarlijke is dat de boeren vanaf het begin de bange losers zijn. Ze worden vernederd en uitgescholden. Al hun slechte eigenschappen worden breed uitgemeten.
De Samurai winnen de slag, maar ontdekken dan dat ze toch aan het kortste eind trekken: "We hebben weer verloren,.... de boeren zijn de overwinnaars. Niet wij." Zegt Shimada als hij zich afkeert van de graven van zijn vier gestorven makkers en naar de boeren kijkt die vrolijk hun rijst planten.
Als de boeren niet meer bang hoeven te zijn, dan gaan zij leven en zingen. Dan zijn zij de vreedzame groep, waar je in op kan gaan. Het boeren meisje Shino dat verliefd was op de jonge Isao Kimura en de nacht voor de strijd ontmaagd werd, keert zich van hem af en keert terug naar haar eigen kaste.
Op dat moment realiseert Shimada zich dat de boeren gewonnen hebben. Zij zijn de angst voorbij.
De drie Samurai die de slag overleefden gaan de angst weer tegemoed in het volgende gevecht. De angst die zij nooit zullen overwinnen, tot het allerlaatste moment, wanneer zij erin opgenomen worden.
Daan Diederiks
+ IMDb Seven Samurai
+ Filmmuseum
maandag, februari 16, 2004
Rings rule at Bafta film awards
Lord of the Rings was awarded the best film, but Master & Commander best directing at the British Bafta awards ceremony.
Best moment was when some producer picking up the award couldn't remember the name of the scriptwriter of the film. He probably had been a pain in the ass for him. Did the film win despite the writer or thanks to him?
BBC NEWS | Entertainment | Rings rule at ceremony film awards
vrijdag, januari 16, 2004
Cinema.nl: De beste film van 2003 volgens de lezers
Top 10 films 2003 van de Volkskrantlezers.
1. The Lord of the Rings: The Return of the King (8267)
2. Kill Bill: Vol. 1 (5169)
3. Good Bye, Lenin! (4035)
4. Finding Nemo (3787)
5. Dogville (3325)
6. Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl (3049)
7. Cidade de deus (2413)
8. Être et avoir (2356)
9. Spirited Away (1997)
10. The Hours (1957)
The Hours had natuurlijk op 1 (één) moeten staan. Een kniesoor die daar op let.
Cinema.nl: De beste film van 2003 volgens de lezers
woensdag, augustus 27, 2003
Intacto: geluk als eigenschap ***
Zondagavond stond er voor het Filmmuseum zelfs een rij. Intacto was niet de gelukkige film. Maar wel een hele goeie.
Intacto van de jonge regiseur Juan Carlos Fresnadillo, is weer zo´n spaanse verrassing.
Het onderwerp is geluk, het najagen ervan, de spanning en het fatale van geluk.
Gefilmd met prachtige magisch realistische beelden, is toch wat verwarrend, vooral door de frans/nederlandse ondertiteling.
Deed me denken aan het betere werk van Paul Auster in de Music of Chance.
Intacto (2001)
maandag, mei 12, 2003
The Pianist ****
The Pianist tells the story of Wladyslaw Szpilman, a pianist for Warsaw Radio in 1939, who miraculously survives the Warsaw ghetto.
target="_blank"
maandag, maart 24, 2003
And the winners are....
Oscars in a War week
Nicole Kidman, Roman Polanski, Adrian Prodi and the best film Chicago.
All Oscar winners
Oscar winner hits out at Bush Radio Netherlands
vrijdag, februari 14, 2003
Jackass (The Movie) *
Last night at the premier of Jackass, the movie. Did not know it was already an MTV program. They knitted a view of their MTV horrible underpants humor together. After a half hour I had seen it all. Sometimes the stuntmen were funny, but most of it was big ego nothing doing crazy stunts.
In the thirties and forties of the last century it were Laurel and Hardy who made you laugh with burned down houses after a wrongly lighted match. They tried to tell a story and made yokes along the way.
In Jackass there is no story, just crazy stunts.
Jackass, IMDb
maandag, januari 27, 2003
Filmfestival Rotterdam started
The biggest filmfestival in Holland, the International Film Festival Rotterdam started last week and runs until February 2de.
International Film Festival Rotterdam
zaterdag, januari 11, 2003
The Life of David Gale * * *
Only innocence counts
Capital punishment is from a European point of view a backward criminal policy. It is mediaeval for a state to take someone's life. In daily politics it is a non issue. An issue that comes up in the context of foreign policy, if the admission of some country to the EU is discussed, like that of Turkey. Prerequisite for admission is the abolition of the death penalty. Nearly everybody agrees to that.
As a consequence, there is no protest movement, no abolitionists, or groups with names like death watch. There is Amnesty International, but it deals only with foreign issues. As a consequence there is no debate and people forget what arguments there are pro and against.
European criminal systems have their flaws. The English have the Guilford four. Four innocent men sentenced for two decades in jail for some IRA bombing they didn't do. They were freed after a retrial.
In Holland there were also two men released recently after being jailed for seven years innocently. At leased they were alive.
In the United States it still is an important domestic political issues that flares the emotions. The latest example is the Republican governor of Illinois Ryan who refused to sign for the execution of 167 people. His main argument: we can never be sure that they are really guilty. He calls it the demon of error. "Our capital system is haunted by the demon of error: error in determining guilt and error in determining who among the guilty deserves to die."
Many a film is built around this theme. The execution of an innocent character with whom we sympathize as the ultimate horrific "dead line" approaches. Will he or she be saved, will the story have a happy end or is evil prevailing again?
The life of David Gale is the latest example.
Kevin Spacey (American Beauty) plays the leading role. David Gale is a brilliant philosophy professor and leading activist against the death penalty. Gale finds himself convicted of murder and sentenced to death. In jail, just four days from the execution he gives an exclusive interview to reporter Bitsey Bloom, played by Kate Winslet (as beautiful as ever). He says he is innocent and he asks her to find out why he was convicted. Who has set him up in this deadly trap. So she listens to his life story.
It begins with a false accusation of raping one of his students. His life becomes a mess. Divorced, expelled from his university job, unemployed. The only thing left is his abolitionist activism. But even there they don't want him anymore.
He turns to drinking and he finds some comfort with co- activist Constance Hallaway (played by Laura Linney). She is found dead and murdered. Gale is convicted because of it. Did he do it and why and what is the connection to his struggle against the death penalty? Is there a plot against him?
All the elements are there, now the plot has to unfold. I will not tell.
I enjoyed it very much. It is good acted, it is exciting, the plot ended unexpected to me.
In the trailer is said: How far will activists go? Well, very far, but dealing with this question is not the strongest side of the film. An interesting theme that is not quite dealt with, which is a pity. But I presume the Hollywood rules won.
dinsdag, december 31, 2002
The Lord of the rings: the two towers - * * * *
De zondag was zo treurig nat verlopen dat we weigerden de deur uit te gaan, maar op het laatst hielden we het toch niet uit en besloten naar het tweede deel van Tolkien te gaan. Tuschinski 1 en de Munt bleken totaal uitverkocht. Door de regen naar de City, waar het nog lukte. Wel was het stampvol. En er is niets zo erg als een stampvolle City 1. Maar de film maakte alles goed
Vorig jaar was ik enigszins teleurgesteld over deel 1. De lang vervlogen herinnering van het boek ging niet helemaal leven en het commentaar dat het wel deel zoveel van een Mummie film had kunnen zijn deed niet veel goeds, hoewel ik die opmerking de plank totaal missloeg..
The Two Towers benadert de zwarte en angstige sfeer van het boek. Vage herinneringen aan de dromen kwamen nu ook weer bij me boven en ik krijg zelfs de neiging het boek weer te gaan lezen. Prachtige film.
De discussies tussen Aragon, Gandalff en de Koning van Rohan Theoden deden me zelfs aan de huidige Irak/ El qaida discussies denken. Aragon en Gandalff proberen hem ervan te overtuigen dat het al oorlog is en dat daarop voorbereid moet worden. Ontvluchten kan niet meer. Anderen zullen in de enorme Orc legers ongetwijfeld de Amerikaanse troepen zien.
Voor mij staan de Amerikanen toch echt aan de kant van vrijheid en verlichting en zijn de duistere machten anderen die door geweld en het zaaien van angst menen hun wil op te leggen.
Verhaal moraal: Onderdeel van het mythische en het echte leven is dat bij dreiging je jezelf tot het uiterste dient te verdedigen tegen "het kwaad".
Aardig artikel over religiositeit van Tolkien: The ring and the cross - How J.R.R. Tolkien became a Christian writer Boston Globe
FilmLog beginselverklaring
Het gilde van recensenten zal in de loop van haar bestaan wel enige criteria voor onafhankelijkheid hebben ontwikkeld. Onmisbaar feit is echter dat de recensent ten alle tijde totaal afhankelijk is van zichzelf. Nooit en te nimmer kan hij/zij loskomen van het brein dat stuurt, van de gedachten die leiden naar zinnen die voor de lezer weer een indruk vermenen over te brengen. Een schrijfsel is tenslotte een vage schaduw van het 'denkraam' van de schrijver.
In zijn column in de Filmkrant van januari 2003 meent filmrecensent Hans Beerenkamp zich te moeten keren tegen betaalde filmreisjes en broodjes met espresso. Nu is het het tijdsgewricht voor moraalridderij en het vestigen van je naam als onafhankelijk Heer, om in de ogen van je lezers publiek of kiezers niet als zakkenvuller bij te worden gezet bij het vuil van oudejaarsavond.
Het meest gruwt hij nog van de betaalde reisjes en "exclusieve" interviews met filmsterren. Ik sloot mij al lezend volledig aan bij deze inderdaad abjecte praktijken en nam mij voor in een krachtige beginselverklaring voor de nieuwe AP FilmLog mijn schaarse lezers duidelijk te maken dat ik mij niet laat inpakken met vliegtickets, dure hotels en prachtige dames. Mijn oordeel en schrijven zal een schaduw zijn van mijn onafhankelijke ik.
Een donker hoekje van in mijn brein verkneukelt zich inmiddels geweldig. "Jij onafhankelijk... " En daar kwam de splijtende vraag; "Hoe zul jij reageren als Emanuelle Beart, of Julia Roberts aan de telefoon hangt en je uitnodigt voor de eerste screening van weer een "prachtig" first class movie? Hou je de hand op de rits en zullen alle romantische dromen stand houden? ..... Nu dan,... Wat is hierop uw antwoord?......
Daan D.
Nieuwe FilmLog pagina AP
Na een overweldigende film naar huis fietsen is altijd een ontnuchterende ervaring. Het verhaal, de beelden, de emoties rollen nogmaals in kolkende golven door het hoofd. Je kijkpartner kun je niet direct overtuigen van wat er zich allemaal binnen je afspeelt en omgekeerd lijkt dit ook het geval. De ontvangst van de film blijkt persoonlijk en moeilijk onder woorden te brengen. Wat de een 'machtig' vindt is voor de ander waardeloos en juist dit maakt het oordeel van de ander bedreigend voor het eigen filmgevoel.
Maar wat veel erger is; na een tijd is de hele maalstroom vergeten. Zelfs het opnieuw zien van de film geeft je maar een vage afspiegeling van de eerste indrukken. Er beklijft meestal zo weinig. De hersens schieten zo tekort. Na een maand weet je niet meer welke film je ook al weer gezien hebt en wat je er nu van vond. Is dat het bewijs van de vluchtigheid van het medium, van het beeld, of toch weer mijn menselijk tekort?
Tijdens zo'n fietstocht naar huis bedacht ik me dat ik in The Post maar eens een aparte film log aan moest leggen met als eerste doel vast te leggen welke films ik gezien heb, wat ik er van denk en als het meevalt levert het nog een aardige beschouwing op.
AP FilmLog is een fraai voornemen voor 2003.
AP FilmLog is de Zegen aan het reflexieve moment.
Daan D.
maandag, december 30, 2002
Almodovar winner of European Film Awards
In a star glittering dinner show in Rome, the European Film Awards were announced. The winner is Almodovar. The award for best actress was awarded to the ensemble cast of 8 femmes: The ensemble cast of 8 Femmes:
Catherine Deneuve
Isabelle Huppert
Emmanuelle Béart
Fanny Ardant
Virginie Ledoyen
Danielle Darrieux
Ludivine Sagnier
Firmine Richard
The largest collection of glorious french women ever assembled.
+ WINNER OF THE EUROPEAN FILM AWARDS 2002 ANNOUNCED ON 7TH DECEMBER IN ROME
+ Pedro Almodovar, cinéaste européen de l'année
K 19: The Cold War enemy according to Hollywood
After becoming President, JF Kennedy stepped up the cold war rhetoric and increased the US defence spending. Khruschchev on the other side detested Kennedy and he wanted to test him. The best know test was the Cuban missile crisis of 1962.
With the cold war over, some incredible stories come out in the open. One of the more horrifying stories is the fate of the K 19. The first Russian nuclear submarine that was send in 1961 by Khruschchev on a mission to show Kennedy that the Russians were able to strike the American homeland with nuclear missiles launched from submarines.
Hollywood embraced the story and made it into a cold war disaster movie, starring Harrison Ford and Liam Neeson.
Ford plays Captain Nikolai Zateyev, the commander who lead the K 19 into disaster during its maiden voyage. Neeson is the executive commander in whom the crew have total confidence.
The story line is quite simple. In the opening sequence the crew aboard the K 19 is preparing a launch of a nuclear missile, which is aborted due to a technical failure. It turns out to be a realistic drill, but it sets the tone for the rest of the film. Neeson, the respected commander, opposes higher ranking navy officers. Featuring further is a ship that doesn't work properly at critical moments due to inadequate materials.
In the mean time Ford gets the assignment to bring the K 19 close to the American coast to be observed intentionally by American reconnaissance planes, so Kennedy will know that the Russians can strike their homeland.
On its voyage commander Ford takes the sub and her crew to the edge of its capability. He doesn't make a lot of friend aboard, but he is a man with a mission, who's father was a well known officer in the navy who ended up in the gulag.
Half way, the nuclear engine breaks down and a melt down is immanent. To fix the reactor the crew has to do some bricolage to the reactor. Some men have to go in and attach a pipe so cold water can cool down the over heating system.
Commander Ford doesn't want to go back, he wants to complete his mission. A nearby American frigate is prepared to give assistance, but Ford doesn't want to give in to the enemy. The situation is quite hopeless and the crew knows it. Ford rules like a captain Ahab and than you can be sure that there is a thread of mutiny. The political officer takes commander Ford in chains and gives Neeson the command. He expects him to ask assistance from the US vessel, so the contaminated ship can be abandoned.
Neeson doesn't give in to mutiny and stands by his senior officer. Just in time a Russian rescue sub arrives. The ship is abandoned and tugged back to Russia. The end of the pride of a nation.
The most striking thing about K 19, the movie, is the way Hollywood portrays the former enemy as heroes, proud and patriotic. The Russians are not portrayed as the evil enemy, but as contestants with their peculiar faults that causes them in the end to lose the cold war.
After annexing the Second World War by producing endless streams of "German" war movies, Hollywood turns now to the cosy cold war. A time when the enemy was a well defined entity and not some diffuse network like Al Qaida. An enemy that had a similar army which happened not to be as good as the American.
It is hard to determine if the story is accurately historical. It appears to be so. The disaster scenes are exiting and the fixing of the reactor scenes are horrific. Ford and Neeson play their role well, although the Russian accent they use doesn't let us forget that they are in fact well paid Hollywood stars.
K 19 The Widowmaker (IMDb) | National Geographic | ZAP2it | K-19: The Widowmaker: The Secret Story... Amazon | Official site
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.