maandag, oktober 03, 2005
Nederlands Filmfestival 2005
Het angstige wachten op de bekandmaking van de Gouden Kalveren op het Nederlands Filmfestival is begonnen. De grote vraag schijnt te zijn of 0605 van Theo van Gogh gaat winnen, immers de laatste film van de man die de Nederlandse Film in beweging hield, of Leef! , van Willem van de Sande Bakhuysen, immers de laatste film van een geinspireerd film- en toneel man, die toonde wat vakmanschap in deze tijd in kan houden.
Hopelijk wordt de winnaar een levende outsider als teken dat de toekomst de grootste urgentie heeft en niet het verleden. De twee dode filmers verdienen beide een standbeeld voor hun eigen filmische verdiensten.
Tot nu toe leverde het festival in iedergeval een aardig verhaal in de Volkskrant van de oprichter Jos Stelling op over de eerste jaren van het festival. Opmerkelijker voor de Nederlandse filmgeschiedenis is ongetwijfeld het verhaal van Joost Zwagerman in de NRC-Handelsblad bijlage Leven &cetera van Zaterdag 1 oktober. Zwagerman vertelt het verhaal van de verfilming van zijn boek Vals Licht door Theo van Gogh en de rol die Theodoor Holman hierin speelde. Deze zou het script van zijn eerste boek Gimmick schrijven, maar al snel bleek hij kanker aan zijn rug te hebben en hield hij zich voor iedereen verscholen, totdat het hele project afgeblazen werd en hij wonderbaarlijk genas. Van Gogh relativeerde dit met de verterende opmerking dat bij Theodoor de gezwellen komen en gaan als scheepjes in de nacht. Na de moord meende Holman dat de patholoog anatoom een been van Theo van Gogh had afgezet, wat uit de duim gezogen bleek. Na Boudewijn Buch lijkt Theodoor Holman het predicaat van grootste leugenaar in de Nederlandse literatuur wel te verdienen.
Nu blijkt dat wat de heren van Gogh, Zwagerman, Holman en Buch verbindt de fascinatie voor en het geloven in totale waanbeelden is. Goed beschouwt is dit niet zo vreemd, want een goed vertelde leugen wordt een spannend verhaal. Het natrekken van de feiten maakt het verhaal kapot en kunst onmogelijk.
Maar is er toch niet iets vreemds aan de hand als een samenleving op gaat in leugens en de waarheid eigen lijk maar saai vindt.
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
