Sideways @@@

Regiseur Alexander Payne schreef het succes van zijn nieuwste film Sideways bij de critici voor de grap toe aan het idee dat diezelfde critici zo op hoofdpersoon Miles lijken.

Miles, gespeeld door Paul Giamatti, is de gescheiden, depressieve, intellectuele, would be schrijver en wijnconaisseur die zijn vriend Jack, bon vivant, tweede rangs acteur en rokkenjager, gespeeld door Thomas Haden Church, de week voor zijn huwelijk mee uit neemt.

De twee zijn tegenpolen en verwachten alletwee iets anders. Jack denkt alleen aan een week vrije sex voordat hij het huwelijk in stapt en Miles probeert hem wat wijn-beschaving bij te brengen. Zij gaan daarom een week op wijnreis door een zonovergoten Californisch heuvellandschap, bedekt met groene, rijpe wijnranken. Zij stoppen telkens om wijn te proeven. Totdat bij één van de proeverijen Jack zij oog laat vallen op een meisje dat wel "gespanked" wil worden.

Miles en Jack zijn zoals mannen onderling ook kunnen zijn. Tegenstellingen komen bij mannen vriendschappen vaker voor. De een is de rokkenjager die zelfverzekerd vrouwen aan zijn vinger rijgt, de de ander is de kluns en loser die maar niet op het juiste moment toe durft te slaan.

Miles en Jack zijn zeker karikaturen, maar het zijn wel leuke en aardige karikaturen. Jack kan het niet laten vrouwen voor zich te winnen, maar niemand neemt het hem kwalijk. Miles is depressief zoals iedere man wel eens depri is als hij een vrouw verloren heeft.

Het is alleen jammer dat de humor in de film niet voortkomt uit snijdende zelfspot, zoals Woody Allen dat kon. Miles blijft daarmee toch wat sikkeneurig en uiteindelijk misschien wel een echte loser.

Wijnboycot

Sideways is overduidelijk een portret van het onschuldige, hippie- achtige en vooral heel erg "liberal" Amerika. Het eindeloze geklets over de verschillende kwaliteiten wijn en het woord frans nergens noemen, doet vermoeden dat regiseur Payne een aardig spel speelt met de afkeer van alles wat Frans is bij het Republikeinse publiek. De onverbloemde liefdes verklaring aan wijn staat in schril contrast met de beelden van kwaaie Amerikanen die demonstratief Franse wijn door de gootsteen gieten. De vraag kwam zelfs op of het hele project eigenlijk een grote wijn reclame is en daarmee indirect voor de goede kanten van de European way, of dat de Amerikanen nu pas echt concurrenten van de Fransen zijn geworden.

In het land van fast- food, bier en succes, doet een film met overvloedig veel wijn, liefdesperikelen en falende auteurs wel heel erg Europees aan. Het laat eens te meer zien dat Europese en Amerikaanse culturen soms wel heel dicht bij elkaar komen, maar dat er goddank genoeg verschillen zijn om je vrolijk over te maken.

De Europese kijker kan zich verder verbazen over de vrije manier waarop Amerikanen met Europese conventies omgaan. De oorsprong van wijn- snobisme komt ongetwijfeld uit Frankrijk. Payne laat zien hoe Amerikanen dit over nemen en dit in de vijfde versnelling gooien.

Maar het leukste aan Sideways is het gemak waarmee het verhaal zich ontrolt, en acteurs die helemaal in hun personages opgaan.

Daan Diederiks
- posted by DD @ 1:34 PM Perma Link/Print