woensdag, juni 15, 2005
Protesten op Jordaan buurtconferentie: ontdempen weggestemd
AP Correspondent Paul Steenhuis |
oewel stadsdeelbestuurder Guido Frankfurther elk debat probeerde te vermijden tijdens de derde zogenoemde buurtconferentie voor de Jordaan, dinsdag 14 juni 2005 in de Beurs van Berlage in Amsterdam, sprongen verschillende boze buurtbewoners op gedurende de avond om te protesteren tegen de gang van zaken.Zij protesteerden vooral tegen de rigide gestructureerde en weinig open vorm van overleg die tijdens deze ‘slotconferentie’ gehanteerd werd: de hele avond kregen de ruim honderd aanwezigen stellingen en meerkeuze vragen voorgelegd, waarbij ze met een stemkastje steeds elektronisch hun keuze bekend konden maken, die even later op een filmdoek getoond werd.
De vragen varieerden van ‘Vindt u dat het Marnix Plantsoen moet worden ingericht: a. voor kinderen; b. voor jongeren; c. voor ouderen; d. geen mening/anders’ tot ‘Ik wil dat er meer straatjes in de Jordaan voor alle verkeer afgesloten worden: a mee eens; b. niet mee eens, c. geen mening.’
,,Aan de hand van multiple choice worden hier richting gevende uitspraken gedaan,” protesteerde Elandsgracht bewoner Pieter Nieuwenhuysen, ,,Elke vorm van debat ontbreekt.”
De spreekstalmeester van de avond wilde wel af en toe een opmerking uit het publiek toestaan, maar kapte iedere poging tot debat af – de computergestuurde multiple choice vragenlijst diende afgewerkt.
De negatieve stemming over deze door sommige deelnemers ‘manipulatie’ genoemde aanpak, bereikte zijn hoogtepunt in de stemming over de vraag: ‘Hoe vaak maakt u gebruik van de Opstapper? A. dagelijks; b. wekelijks; c. maandelijks d; nooit’. Een ruime meerderheid van meer dan 60 procent stemde ‘dagelijks’ omdat zij voor het handhaven van het kleinschalig openbaar buurtvervoer zijn – de Opstapper rijdt dagelijks heen en weer over de Prinsengracht, hoewel zij niet dagelijks de Opstapper gebruikt. De aanwezigen vatten de vraag terecht op als de werkelijke achterliggende vraag: moeten we de Opstapper handhaven, ook al wordt er door buurtbewoners niet veel gebruik van gemaakt. De aanwezigen gebruikten een onware keuze, dat ze dagelijks in de Opstapper zaten, als proteststem. Ze deden een politieke uitspraak, terwijl het stadsdeelbestuur zogenaamd alleen naar een feitelijkheid vroeg.
In feite was dat ook een protest tegen elk debat beperkende aanpak van de meerkeuzevragenavond.
Sommige belanghebbenden verlieten rond de pauze dan ook teleurgesteld de zaal. ,,Ik heb hier niks te zoeken, dit is weggooide tijd,” vond Ed Wijnberg, vertegenwoordiger van de markten op de Westerstraat en de Lindengracht.
Hij miste daardoor de vragen – die volgens het stadsdeel allemaal voortkwamen uit de vorige buurtconferenties uit de Jordaan – of de markt niet van de Lindengracht verwijderd kon worden, naar de Westerstraat op zaterdag – zodat in de Lindengracht, bleek uit de meerkeuze vraag die daarop volgde - een gracht gegraven kon worden.
De aanwezigen zagen niets in verplaatsing van de markt, ook niet die van de Westerstraat, waar ook nog eens de vraag gesteld werd of daar dan niet een gracht kon komen.
De grachtenplannen werden weggestemd – een roemloos einde voor de ambities van stadsdeelbestuurder Frankfurther, die de Elandsgracht, Westerstraat en Palmgracht wilde ontdempen en zoveel protesten uit de buurt over zich heen kreeg dat hij deze buurt conferenties ging organiseren.
Over visie of beleid werd niet gesproken, er werden steeds vragen met beperkte keuzen gesteld – bijvoorbeeld wilt u de markt op de Lindengracht handhaven: meerderheid ja, wilt u de auto’s weg van het middenterrein van de Lindengracht, wat wilt u daar dan: meerderheid parkachtige bloemperken en bankjes.
Een kritische aanwezige protesteerde opnieuw tegen deze soort vraagstelling: als de meerderheid een markt op de Lindengracht wil, kunnen daarna geen bloemperken meer op de Lindengracht aangebracht worden. ,,U roept met uw vragen en antwoorden steeds nieuwe scenario’s op, en doet net alsof die allemaal mogelijk zijn – dat is niet zo, dat is geen…” De spreker werd afgekapt.
Ook toen Pieter Nieuwenhuysen en zijn buurman in de zaal protesteerden dat zij van mening waren dat de bewoners van het Marnix Plantsoen maar moesten beslissen hoe ze het park ingericht wilden hebben, en niet een handjevol willekeurige Jordaanbewoners, werd er niet gedicussieerd. Wel wilde Frankfurther naar enig aandringen, vertellen wat er met de uitslag – de overwegend oudere aanwezigen kozen voor een inrichting voor ouderen – ging gebeuren.
De uitkomsten van deze buurtconferentie, zei de stadsdeelhouder, zijn ‘heel belangrijk’ hoewel niet doorslaggevend, maar toch ook wel weer ‘richtinggevend’ voor de plannen die het stadsdeelcentrum deze zomer gaat ontwikkelen voor de Jordaan.
Toen Frankfurther ter afsluiting van de avond tegen tienen de uitkomsten van de avond nog eens doornam en van allerlei informatie en beleidsopvattingen voorzag, sprong er een boze Jordaanbewoner op, die zei dat hij zulke informatie graag had gekregen voor hij moest stemmen.
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
