Zijn 12.000 waarnemers niet wat veel?

AP Oekraïne Correspondent

Donderdag arriveerde onze groep observers per trein vanuit Kiev. De reis was niet bepaald confortabel geweest - heel heet in de trein en vreselijk koud als je je neus even buiten boord stak. We hadden speciaal voor deze gelegenheid de beschikking over een enorme viphal gekregen waar de 40 door ons geselecteerde tolken ook met spanning op "hun" team zaten te wachten.

De leeftijd van de observers loopt uiteen van 20 tot 75 en de nationaliteit varieerde van Wit-Rusland, Azerbeidjan tot California USA. 3 van de 40 tolken man en de rest allemaal ontzettend mooie, leuke en slimme dames.

We hadden bordjes met hun team nummer gemaakt zodat de opbservers hun tolken onmiddelijk konden herkennen en hulp inroepen bij het bestellen van consumpties.

Zie het dus voor u, 37 prachtige dames op grote witte vipzetels met een nummer onder hun kin wachtend op de observers, we hoorden sommige heren kreunen van opwinding bij het aanschouwen van al dit prachtig en omgekeerd waren de tolken ook bijzonder blij omdat ze met buitenlanders gingen werken.

Max (man) en ook tolk; z'n Engels is heel goed en hij werd door Tim en mij (Tim is de LTO partner) geselekteerd omdat hij bij ons eerste gesprek vertelde hoe nerveus hij was omdat hij nog nooit van z'n leven met buitenlanders had gepraat. Kortom tevredenheid alom.

Van sommige observers was de bagage niet gearriveerd, anderen vergaten hun mobiele telefoon in ontvangst te nemen en nadat iedereen was vertrokken naar de diverse standplaatsen - auto's met chauffeurs in gelid op de parkeerplaats te wachten - bleef nog 1 sok en 1 jas in de viphal achter. Voor ons zat het eerste deel van de missie erop.

Verder de hele dag telefoontjes van observers die allerlei zaken wilden verifiëren tot en mensen die al weer auto´s aan het charteren waren om elkaar te ontmoeten voor kerstnachtviering.

Ik ben met Waalkens, zijn UK partner en mijn asstistent Julia uit eten geweest. Veel gepraat over politiek, landbouw in de Oekraine, EU-grenslanden en nog veel meer.

Later terug in mijn hotelkamer de "securety-calls" in ontvangst nemen en aan Kiev doorgeven dat alles kits was met onze observers.

Inmiddels hoorde ik dat er zo'n 8.000 internationale en nog eens 4.000 nationale observers zijn. Mamamia is dat niet een beetje veel?

Vandaag zondag eerst allerlei vragen beantwoord van de observers die bezig zijn hun pollingstations te identificeren (jargon) en de eerste observaties hebben gedaan.

Overal overwerkte personen die tot en met vandaag weer nieuwe instructies kregen. Op het TEC dat we vanmiddag even bezochten was bericht binnengekomen dat de mobiele voting regels zijn verruimd nadat de high court had besloten dat het tegen de constitutie inging dat slechts mensen met 1e graads handicap of ziekte mobiel mochten stemmen.

Tot vanavond 20.00 uur hebben de Tec's nu de tijd om hun verkiezingsbureau's te informeren dat ook 2e en 3e graads ziek en zwak mobiel - dus thuis - mag stemmen.

Daarvoor moet wel aan allerlei formaliteiten worden voldaan en al met al lijkt het systeem redelijk waterdicht.

Op het pollingstation dat we vanmiddag bezochten kreeg ik een lange speech over Amerika waar toch ook waarnemers naartoe gestuurd haden moeten worden en dat zij (de officials op dat stembureau) intussen ervan overtuigd waren dat niets meer mis kon gaan en ook dat ze de indruk hadden dat Amerika zich wel een beetje veel met hun zaken bemoeit...

Ik heb een tegentoespraakje gehouden met inhoud dat intussen de Oekraïners experts in (hopelijk transparante) verkiezingen zijn geworden en dat er misschien een mooie taak voor hen is weggelegd om die kennis later te exporteren wie weet zelfs naar de volgende Amerikaanse verkiezingen en dat ik overigens Europeaan - Nederlandse ben.

Een vriendelijk applausje volgde. Hopelijk ben ik niet buiten m'n boekje gegaan zijnde neutrale observer.

Hillie Molenaar

- posted by DD @ 10:23 PM Perma Link