29 mei 2006
 
Onderzoek toont Blogosphere in vieren

it recent onderzoek verricht door Blogads.com onder bloggers blijkt dat de blogosphere in vier soms overlappende, soms elkaar uitsluitende sferen bestaat; de politieke blogs, Mom blogs, Gossip blogs en muziek blogs.

De lezers van deze typen zijn zeer verschillend van samenstelling, blijkt uit het onderzoek.

De gemiddelde bezoeker van de politieke blogs in de Verenigde Staten, een fenomeen dat veel veelzijdiger en diepgravender is dan in Nederland, is een 43 jarige man met een gemiddeld inkomen van 80.000 dollar en 39% heeft een post graduate diploma. 52% van hen geven commentaar op blogs van anderen en maar 18% heeft een eigen weblog.

De gemiddelde gossip lezer is een 29 jarige vrouw met een inkomen van 60.000 dollar, waarvan maar 17% een post-graduate diploma hebben. Van hen laat 40% commentaar achter op andere blogs en 23% heeft een eigen weblog, voornamelijk om stoom af te blazen en om hun gedachten bij te houden.

Van de Mom blog lezers heeft maar liefst 48% haar eigen blog. De gemiddelde lezeres is een vrouw van 29, met een familie inkomen van 70.000 dollar, 26% heeft een post-graduate diploma. Het eigen weblog onderhouden zij om de eigen gedachten op te tekenen.

De gemiddelde muziek blog lezer is een jonge man van 27 jaar, met een inkomen van 60.000 dollar per jaar, 17% heeft een post-graduate diploma, 58% laat commentaar achter op andere blogs en 41% houdt een eigen blog bij, vooral om de eigen gedachten op te pennen.

Van deze vier zijn de politieke blogs verre weg het meest bezocht en zijn stemmers op de Democraten veruit in de meerderheid. Dit komt gedeeltelijk omdat enkele grote republikeinse weblogs, zoals Andrew Sullivan, dit jaar niet meededen.

Het is interessant te weten hoe de verhoudingen in Nederland liggen. Naar de manier waarop en de mate waarin discussies op de Volkskrant Weblog plaatsvinden krijg ik de indruk (niet onderzocht) dat de samenhang en de kwaliteit van de doorsnee bijdragen zeer tegenvallen en dat de gemiddelde opleidingsniveau lang niet zo hoog is als in de VS, zoals uit dit onderzoek blijkt.

DD

Zie ook De Nieuwe Reporter | BlogAds Survey
24 mei 2006
 
Zembla´s ophitserij tegen Hirsi Ali blijft schimmig

elden heeft een journalistieke documentaire productie op de televisie zoveel gevolgen gehad voor de politiek op korte en waarschijnlijk lange termijn als de uitzending van Zembla over Hirsi Ali, overduidelijk met de "ironische" titel `De Heilige Ayaan´.

Zelden ook probeerde een documentaire een functionerend politica op zo´n effectieve manier te debunken.

De uitzending zette een keten van gebeurtenissen, beslissingen en contra-reacties in werking, die aanzwollen tot een ware vloedgolf in de eerste week. Verdonk zag een kans, kwam in actie en besloot eerst overnacht een kamerlid haar paspoort af te pakken zonder overleg binnen haar kabinet, om na een paar dagen van ontzetting in het land ongebroken haar critici gelijk te geven. Haar handelen beinvloedde de strijd om het aanvoerderschap van een belangrijke politieke stroming in Nederland, waarvan we de gevolgen nog niet overzien.

In het buitenland, en dan met name in Amerika, fronst men de wenkbrouwen. Hoe is het mogelijk, vraag men zich af, dat in zo´n liberaal land, een liberale politica die integratie van immigranten scherp op de agenda heeft gezet effectief monddood gemaakt wordt?

Een begin van een antwoord is te vinden in de Zembla uitzending zelf. Huub Evers, Media Ethicus aan de Fontys Hogeschool voor Journalistiek probeert hier in De Nieuwe Reporter een antwoord op te vinden. Hij stelt zich de vraag hoe de redactie van Zembla in haar uitzending te werk is gegaan. Velen concludeerden al dat de uitzending geen nieuws bracht over Ayaans identiteit. Het is hen wel kwalijk te nemen dat het als onthulling gebracht werd, terwijl Hirsi Ali hier in het verleden al open over was. Ook hier geld; C´est la ton qui fait la musique.
Evers stelt de vraag of zij in de uitzending wel uit waren op het vinden van de waarheid over bijvoorbeeld het gedwongen huwelijk van Hirsi Ali en het gevaar van eerwraak dat op de weigering van Hirsi Ali volgde.

De redactie verweerdde zich met het argument dat zij keurig hoor en wederhoor hebben toegepast. Evers nu stelt de vraag of dit altijd wel dienend is voor het vinden van de waarheid. Bij Zembla werden simpelweg een paar verhalen achter elkaar geplakt, waarna de kijker uit mocht maken hoe het nu werkelijk zat. Hier verschuilt de redactie zich achter een journalistieke vorm om haar eigen onmacht te verdoezelen.

Erger wordt het nog de week na de uitzending als er vervolgens zeer verwarrende berichten verschijnen over de wijze waarop Ayaan´s broer zijn verhaal vertelt heeft en de vergoeding die Zembla daar tegenover stelde. De specifieke culturele achtergronden van een gedwongen huwelijk bleken veel ingewikkelder dan de voorstelling die Zembla ervan bakte. De bewering dat er van eerwraak onder Somaliers geen sprake was is deze week onder andere door de Haagse politie naar de prullenbak geschoven. Intimidatie en geweld als vormen van eerwraak vinden wel degelijk in de Somalische gemeenschap plaats.

Zo blijft er van de uitzending alleen maar ophitserij over, helaas volledig gedekt door Vera Keur, de Vara voorzitter. In de politiek kan een minister ter verantwoording geroepen worden en kan zij gedwongen worden op haar schreden terug te keren. Vooralsnog lijkt de publiek omroep onaantastbaar. Toch is publiek verantwoording van Zembla heel hard nodig en wenselijk.

Daan Diederiks

Powered by Blogger

Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.