Mao was de beste drugstherapeut

e neo-conservatieve arts en schrijver Theodore Dalrymple bekijkt het leven van drugsverslaafden net even anders. Afkicken is volgens hem geen medisch, maar een moreel probleem. Verslaafden en therapeuten hebben beide belang bij de orthodoxe visie om de verslaving te medicaliseren, wat tot gevolg heeft dat verslaafden ook daadwerkelijk verslaafd blijven.

Zie het als een moreel probleem en dwing die met geweld en dreigementen af en het verslaafden probleem is opgelost. Zo pakte Mao Tse-Tung het ook aan. Miljoenen Chinezen gaven hun verslaving op nadat Mao hen dreigde te doden als zij hun verslaving niet opgaven. Met doodsdreiging kan iedereen verslaving opgeven. Verslaving is daarmee een keuze en niet een medisch onafwendbaar probleem.

Een interessante stelling, die veel vragen oproept. De eerste is of Mao inderdaad woord hield en de ex- verslaafden in leven liet. Algemeen bekend is dat hij de grootste massa moordenaar in de geschiedenis is, zijn woord lijkt mij weinig waard en als bewijs twijfelachtig. Het prikkelt wel de gedachtenvorming.

Want als het waar is dat een keuze tussen de dood en leven zonder drugs verslaafden op het "rechte" levenspad kan brengen, dan heeft dat vergaande gevolgen voor het Nederlands drugsbeleid.

Ook hier rammelt Dalrymple hevig aan gevestigde opvattingen en belangen.

Daan Diederiks

Lees het artikel | Poppycock van Theodore Dalrymple
- posted by DD @ 10:31 PM Perma Link/Print